İbrahim Halil Demir Şiirleri - Şair İbra ...

Giydirme bana beyazlar içinde karaları!
Açma sevdalı yüreğimde müzmin yaraları!
Attırma bana en yanık naraları!
Yaşatma varlık içinde en kötü yoklukları!

Gülmeler içinde beni kederlice ağlatma!

Baharlardan bana ne
Gönlümde zemheriler yaşanırken
Muhammedi güllerden bana ne
Talih ağacıma baykuşlar tünerken

Mutluluklardan bana ne

Ben daha çok şükrederim yaratana her bahar,
Gördükçe tabii güzellikleri sevinir olurum bahtiyar.
Bahar mevsimi delikanlılık yıllarını andırır insana,
Gençliğinin kıymetini iyi bilmelisin ihtiyarlık gelmeden yar.

Yaşama şevkim daha çok artar her bahar,

Sen olmazsan ben durarmıyım buralarda,
Küsmüşsün sanki bana burnun havalarda,
Sen sevdiklerinle eğleniyorken konaklarda,
Ben de seni arıyorum karanlık sokaklarda.

Gel! Ya koklaşalım kumrular gibi bu dünyada,

Babo!
Onun bunun kahrını çekmekten yoruldum!
Gönül dağlarının en ulusuna çıkıp
En içli naraları atmak istiyorum!
Yüreğimin hararetini dindirmek için,
Zemherilerde dışarıda kalmak istiyorum!

Gül,
En güzel güldür Muhammedi gül,
Mutlu etmek istiyorsan beni,
Uzaktan bile olsa, gamzeli yanaklarınla gül.

Dil,

Karagöz,
Her sevdalı olur karagöz.
Bir bakışta çok şey anlatır,
Sevda sürmeli karagöz.

Yana!

Kırmasaydı felek kolum kanadım
Çok konuşulacaktı lakabım adım
Aşkın menziline tam ulaştım derken
Pişman oldum attım geri adım

Almasaydı felek elimden imkanımı

Çıktım sevda dağlarının doruğuna aşkımı ettim beyan
Gaipten bir ses dedi ki bana dayanabildiğin kadar dayan
Hakkını helal etme asla ahrette de iki elin yakasında olsun
Sevda yollarının aşk menzilinde seni yarı yolda koyan

Çıktım sevda dağlarının doruğuna attım en yanık naraları

Basabilseydim gönlüne sevda mührünü,
Yaşardın aşkın en muhteşem türünü.
Sevda yüklü bulutlar yağdırırsa rahmeti,
Verirdi gönül tarlan,en bereketli ürünü.

Açabilseydim gönülden gönle giden kapıyı,