İbrahim Halil Demir Şiirleri - Şair İbra ...

Sen, sen, sen,
Emrine amadeyim daim ben.
Muhammedi gül kokar,
Sendeki buğday benizli ten

Sen, sen, sen,

Sen, bülbüllerin şakıdığı bağımda,
Sen, dumanlı karlı gönül dağımda,
Sen, deli kanlılık gençlik çağımda,
Sen, örnek gösterilen dostluk ağımda,
Ve sen,aşkınla kavrulmuş yağımdasın.

Sen, sevaplarımın darasında,
Sen,sevda sürmesi çekilmiş gözlerimin karasında,
Sen,gece yarılarında atılan sevda narasında,
Sen,dost ile düşman arasında,
Ve sen,sevdiğini ölesiye seven sevdalının başlık parasındasın.

Sen, güvercinlerin özgür uçuşlarında,
Sen, ele ele dolaşan sevgililerin mutluluğunda,
Sen, hasadını bekleyen çiftçinin sabırsızlığında,
Sen, nadasa bırakılan toprakların bereketinde,
Ve sen, güçlünün gücünde, güçsüzün çaresizliğindesin,

Çatlamış avuçlarımın içine alınca yüzümü,
Hatırladım sana verdiğim ilk sözümü.
Birlikte ektiğimiz yediveren asmanın,
Sarkmış üstüme olgunlaşmış tenin renkli üzümü.

Kalemi kağıdı alınca nasırlı elime,

Sen cennet yolcusu,
Muhammedi gül goncası.
Sen sevdalı yüreğin sancısı,
Karıncanın örnek çalışkanlığısın.

Sen gök kuşağının yedi rengi,

Yar firağı ettirir insanı hicret,
Çekilmez olur her türlü hasret.
Ne kadar maharetli olursan ol,
Körelir firak çekendeki basiret.

Yar firağı ettirir insanı kasvetli,

Aldım elime beşyüzlük ibadet tesbihimi,
Birer birer çektim şanı yüce Allahın isimlerini.
Hayırla doldurmaya çalışıyorum,
Ha kırıldı ha kırılacak olan ömür testimi.

Uzandım yatağıma boylu boyunca,

Yaraşır ancak Allaha ululuk
İnsan olanın yapması gerek kulluk
Şükredilirse sahip olunan nimetlere
Helal sofraya verilir berek ve bolluk

Yaraşır ancak Allaha şanı yücelik

Yare gitmeye kalmadı mecalim,
Sevilenler oluyor bazen çok zalim.
Tutuldum karşılıksız bir sevdaya,
Bilmiyorum ne olacak halim ahvalim.

Yare gitmeye kalmadı şevkim,