İbrahim Halil Demir Şiirleri - Şair İbra ...

Bu zalimliğin ve insafsızlığın sadece bana,
Surat asmak hiç yakışmıyor benim yanımda sana,
Seni her gördüğümde umurumda olmaz bu dünya,
Üzülürüm sadece senden gelen her kahıra.

Bu gaddarlığın yalnız benim şahsıma,

Ne zaman alırsam nazlı yardan bir selam,
Hafifler hemen yüreğimdeki sıkıntı ve ezam
Bilemiyorum yaşamak mümkün olurmuydu?
Şayet olmasaydı içimde kaynayan vefam.

En güzel yıllarımız,bir hiç uğruna oluyor heba!

Bu nasıl hayattır anlamakta zorlanıyorum
Taşıyamayacağım yükü taşı diyorlar
Konuşulması gerektiği yerde susmamı
Susulması gerektiği yerde konuş diyorlar
Özellikle beni anlamak istemiyorlar
Oysa insan olana yakışmaz bunlar

İnsanlığı yavaş yavaş bir şey olmazlarla öldürdüler!
Şimdi de arıyorlar, fellik fellik maddiyatta!
Mutlulukları, güvercin misali yuvalarından uçurdular!
Şimdi de bulmaya çalışıyorlar içi boş yapmacık cümlelerde!

Kutsal olan şeref, namus, vicdan, merhamet gibi değerlerimiz,

Gönül penceresinden bıkmadım seni seyretmekten,
Yüreğimin harareti ziyadeleşiyor bu sevdanın ateşinden,
Öyle bir gönül var ki bende görülmeye değer,
Ömrüm geçti hazana uğramamış aşkın bahçelerinden.

Yürüyorum sevda bahçelerinde hep düşe kalka,

Giderayak gönlüme düşürdüğün kıvılcımın,
Alevlere dönüştüğünden haberin var mı?
Sevda sürmeli gözlerinle yüreğimde inşa ettiğin,
Aşkının bedenimi kütrüm ettiğinden haberin var mı?
Alımlı bakışlarınla sana sevdalı gözlerimin,
Ferini alıp beraberinde götürdüğünden haberin var mı?

Hazırla kendini omuzlarda götürülmeye,
Alıştır nefsini şimdiden yalnız kalmaya,
Hazırlıklı ol her şeyin hesabını vermeye,
Zira fırsatın olmayacak bir daha geri dönmeye.

Beni unut kendini düşün!

Hem aşık ediyorsun beni kendine sırılsıklam
Hem de şımarık bir çocuk gibi ha bire nazlanıyorsun.
Hem götürüyorsun beni aşkın pınarlarına,
Hem de doyasıya içirip hararetimi gidermiyorsun.
Hem sevdalı ela gözlerinle Mecnun edip salıyorsun çöllere,
Hem de Leylalığın hakkını vermiyorsun.

Seni sevdanın altın çivileriyle gönül ağacıma çaktım.
Aşkından dere olup gönül denizine delice aktım.
Sen aniden gelirsin diye sağıma soluma baktım.
Kokladığın çiçekleri ise tac yapıp yakama taktım.

Vazgeçmem mümkün değil, Sevda yoluna baş koydum.

Filizlendi, yarim ile birlikte ektiğimiz ağaç,
Gitme! Kal yanımda! Ol başıma tac!
Sen olmazsan,duramam buralarda,
Bil ki, gönlüm sevdana her zaman muhtaç.

Sevdan ile büyüdü aşkımız, verdi tomurcuk,