İbrahim Halil Demir Şiirleri - Şair İbra ...

Ne olur!
Tebessüm et gamzeli yanaklarından, güller dökülsün!
Aşkın kördüğümleri bir anda çözülsün!
Kendini dev aynasında görenler,
Nur cemalinin karşısında kalbinin tam ortasından vurulsun!

Ne geceler geceliğini yapıyor,
Ne de gündüzler.
Ne seven gerekeni yapıyor,
Ne de sevilen.
Ne seviyorum demekle oluyor,
Ne de sevilen sevildiğini bilip yetinmekle.

Ben helal süt ile emzirilmişim diyorsun
Zalim ve gaddar olmak neyin nesi
Ben kamil imana sahibim diyorsun
Vaaz ettiklerini yaşamamak neyin nesi
Sırat köprüsünden geçmek var diyorsun
Namertlerin köprüsünden geçmek neyin nesi

Öğretti o yar bana şerefi arı
Oldum en has balı yapan arı
Aşkın hararetiyle yandığımda
Getirir bana en temiz karı

Öğretti o yar bana sağımı solumu

Gamzeli yanaklarına oldum iptila,
Seven görmek ister sevdiğini illa.
Yaradan seni özenerek yaratmış,
Gönlüm unutamıyor seni hala.

Kiraz dudaklarına kondurdum öpücük,

Bırakıp gidersen beni kalırım bir başıma bikes,
Halime ahvalime alay edercesine güler herkes.
Bir elim yağda bir elim balda da olsa,
Yaşamaya kalmaz gönlümde iştiyak ve heves.

Günün birinde uyandığımda bulursam yanımı boş,

Sen, balta girmemiş, yeşilin her tonunu barındıran bir orman,
Ben ise, tarumar edilmiş bir şehri viran,
Sen, kokusu tükenmeyen reyhan,
Ben ise, bülbülü olmayan güli gülistan.

Sen, şifa bulmayan dertlere derman,

Sen, sen, sen,
Emrine amadeyim daim ben.
Muhammedi gül kokar,
Sendeki buğday benizli ten

Sen, sen, sen,

Sen, bülbüllerin şakıdığı bağımda,
Sen, dumanlı karlı gönül dağımda,
Sen, deli kanlılık gençlik çağımda,
Sen, örnek gösterilen dostluk ağımda,
Ve sen,aşkınla kavrulmuş yağımdasın.

Sen, sevaplarımın darasında,
Sen,sevda sürmesi çekilmiş gözlerimin karasında,
Sen,gece yarılarında atılan sevda narasında,
Sen,dost ile düşman arasında,
Ve sen,sevdiğini ölesiye seven sevdalının başlık parasındasın.