İbrahim Halil Demir Şiirleri - Şair İbra ...

En şiddetli şimşekler bile korkutmadı,
Haşin bakışların kadar,
En dehşetli zelzeleler bile sallamadı,
Kapımı çarpıp gidişin kadar.
En yağlı kurşunlar bile yaralamadı,
Son cümlendeki sözlerin kadar,

İncir ağacını diktiler gönül ocağıma,
Düştüm acımasız feleğin kucağına.
Adın yazmış kader sevda sancağına,
Baykuşlar tünese de mutlu barınağıma.

Söz anlamaz oldu çapkın gönlüm,

İçin!
Oturun sevda meclisinde, kana kana sevda sularını için,
Sevda abidesi Ferhat dağları deldi Şirin için.
24 / Ağustos/ 2024

İyi veya kötü,güzel veya çirkin koydum bu yola serimi,
Bu sevdanın aşk işlemeli mendiliyle,sildim seni kokan terimi,
Çıksınlar sevdanın aşk meydanına! Görsünler sana olan cevherimi,
Sevda ateşiyle çıglıklarını içime gömerek, dağladım derimi.

Seni sende gizleyen kale gibi bir yürek var,bu kesin

Tuttum pamuğumsu nazik ellerinden,
Baktım sevgimizi gizleyen gözlerine,
Bal akıyordu sanki o gatlı dilinden
Bayramları o an yaşadım bana seni seviyorum deyişinden.

Evimde ışıklara gerek yok zira sen ışıldıyorsun,

İflah olmaz Allah’tan başkasına tapan,
Allah’ın rızasını kazanır gönülleri yapan.
Gerçek mutluluğu yaşayamaz asla,
Doğru yollar varken, eğri yollara sapan.

İflah olmaz masum insanlara iftira atan,

Seveceksen ya sev canı gönülden,
Ya da sil bir gün evvel unut gitsin!
Gideceksen şayet uzaklara benden,
Durma hemen git,bu sevda bitsin!

Vuracaksan arkamdan aşkın hançeriyle,

İnsanlar gördüm dökülüyordu sanki yüzlerinden nur.
Mütavazı idiler yoktu zerre kadar enaniyet ve gurur.
Mutlu olmak için gözleri yükseklerde olmazdı,
Küçük şeylerle mutlu olurlardı yüreklerine dolardı sürur.

İnsanlar gördüm içleri dışları her daim birdi.

İnsan vardır haya abidesidir,kutup yıldızı gibidir,
İnsan vardır her tarafı aydınlatan güneş gibidir,
İnsan vardır tuz gibi ekmek gibi su gibi hava gibidir,
İnsan vardır dağların doruğunda yazın sıcağında kar gibidir.

İnsan da vardır bataklık gibidir,her düşeni çırpındıkça batırır,

Tutun Allahın ipine
Uyma şeytanın şerrine,
Aşık ol yalnız birine,
Nakşet onu yüreğine.

Onun için gülleri der,