İbrahim Coşar Şiirleri - Şair İbrahim Coşar

Nerden nasıl kapmışsan bu nefis illetini
Yapma evladım yapma, senin hazın bu değil!
Gördüm ki umursamaz olmuşsun milletini
Yapma evladım yapma, senin özün bu değil!

Senin bir gerçeğin var, arana katılanı

Ne kadar beyazdan yağsa da bulut
Yüzeyi tutmazsa kar denilmiyor.
Yarınsız bir aşkta yoksa da umut
Yanan her yüreğe har denilmiyor.

Güllere sevdalı olduğu halde

Her yaşın bir güzelliği olmalı,
Olmalı ki; yaşamdan zevk alına!
Arayan her güzelliği bulmalı,
Bulmalı ki; yaşamdan zevk alına!

Öncelik sağlıkta, sonrası bilgi,

Çocukluk gençlik derken
Yaşlılık geldi erken
Farkına varamadık
İşler iyi giderken

Yaşlılık denen çağında;
Evlat, özgürlük dağında.
Torun da yoksa bağında;
Çekilmiyor bu yaşlılık!

Dile düşmüyorsa övgü,

Hep sana seslenişti hüzünlü ağıtlardan
Nice şiirlerim var kızıp göndermediğim!
Odama girilmiyor buruşmuş kağıtlardan
Nice şiirlerim var yazıp göndermediğim!

Gözlerimin önünden silinmeyince cismin

Ben sevdamı sessiz getirdim dile
Yazdım, yine yenik saydı yar beni
Yoluma kurulmuş bir hayli hile
Bozdum, yine yenik saydı yar beni.

Sandım yar kalbini doksandan vurdum

Ne zaman bir bomba düşse
Gecenin ortasına;
Ayı, ininde güler…
Ağaçtan kuşlar dökülür.

Ne zaman çığlık yırtsa

Çektiğim acılardan akan gözyaşı gibi,
Gözümdeki güneşi söndürüp durur yıllar.
Akıntıya kapılmış değirmen taşı gibi,
Beni kısır döngüde döndürüp durur yıllar.

Fırtınaya tutuldum limanıma varmadan,

Bu ne dehşetli arzu, bu ne hicranlı bir ah!
Bu ne kasvetli gece, bu ne umutsuz sabah!
Titriyor bütün beden korkunun depreminde,
Gelmeyince canandan beklenen selam sabah!

Aşk büyür, hasret büyür, hasret büyür, aşk büyür;