İbrahim Coşar Şiirleri - Şair İbrahim Coşar

Aşkıyla beslendiğim
Gönlümde bir kadın var
Yar diye seslendiğim
Gönlümde bir kadın var

Güzelliğin ecesi

Belli ki bütün ruhum, bütün benliğim sensin,
Kulaklarımda hala çınlıyor gönül sesin!
Bütün hüznüm, sevincim, sevecenliğim sensin,
Nefessiz bıraksa da zaman zaman nefesin;
Gönlüm unutamıyor, aklım ne derse desin!

Günahına gizlenmek, göreni düşünmeden,
Yutan kim, yutulan kim, görmek bütün mesele!
Dünya nimetlerini vereni düşünmeden,
Üten kim, ütülen kim, görmek bütün mesele!

Eğer ki insanoğlu, her bir şeye muktedir

Soyum Âdem’dendir, atam Türk benim!
Doğdum, aileme fecir göründüm.
Rüzgârı yedikçe sertleşti tenim,
Kendimden küçüğe kebir göründüm.

Artık öğrenecek yaşa eriştim,

Kimse şüphe etmesin Rabbin merhametinden
Kanattığı yarayı sevgi ile saran var
Çalışan aç kalmıyor, dünyanın nimetinden
Yeni doğan her canın rızkını bir veren var

Gönülsüz olan işin sevgisiz pişen aşın

Her savaş zulümdür çocuklar için
Gözyaşlarım gizli döküldü baba!
Zulüm, ölüm demek çocuklar için,
Her ölümde ruhum çekildi baba!

Bir kurşuna bağlı kalmış hayatlar

Anne ocakta yemeğin;
Üstümüzde çok emeğin;
Korursun ölene değin;
Benimle arkadaş olun.

Baba sabah işe gittin.

İlim derin bir derya
Deryaya dalmak gerek
İlimle döner dünya
Onunla olmak gerek

Cahil olmaktan kaçın

Ey babalar, abiler dünyaya hükmedenler
Çiçeği soldurmayın çirkin telaşınızda
Bu güzelim dünyayı eliyle yok edenler
Çocuğu öldürmeyin kendi savaşınızda

Anne baba kardeşler hepimiz aileydik

Ey babalar, abiler dünyaya hükmedenler!
Çiçeği soldurmayın çirkin telaşınızda.
Bu güzelim dünyayı eliyle yok edenler!
Çocukları öldürmeyin kendi savaşınızda.

Anne baba kardeşler hepimiz aileydik;