İbrahim Coşar Şiirleri - Şair İbrahim Coşar

Tükeniş sinyali kalp cephesinden
Gelmişse bir ömrün bitme vaktidir
Anladım sancının debdebesinden
Vakit bu dünyadan gitme vaktidir.

Biri gelip yapar diğeri yıkar
Vatandaş gün be gün canından bıkar
Tüm gerçekler er geç meydana çıkar
Işık karşısında bozulur gölge

Sevginle ne kadar bassan bağrına

Aşkıyla beslendiğim
Gönlümde bir kadın var
Yar diye seslendiğim
Gönlümde bir kadın var

Güzelliğin ecesi

Belli ki bütün ruhum, bütün benliğim sensin,
Kulaklarımda hala çınlıyor gönül sesin!
Bütün hüznüm, sevincim, sevecenliğim sensin,
Nefessiz bıraksa da zaman zaman nefesin;
Gönlüm unutamıyor, aklım ne derse desin!

Ben birini sevmiştim varla yok arasında,
Kalbi kalbime değdi, kendisi uzaklarda.
Yıllarım onun oldu azla çok arasında,
Aklım kayboluyordu çizdiği zikzaklarda.

Mevsimler geldi geçti, su aktı, zaman aktı,

Günahına gizlenmek, göreni düşünmeden,
Yutan kim, yutulan kim, görmek bütün mesele!
Dünya nimetlerini vereni düşünmeden,
Üten kim, ütülen kim, görmek bütün mesele!

Eğer ki insanoğlu, her bir şeye muktedir

Soyum Âdem’dendir, atam Türk benim!
Doğdum, aileme fecir göründüm.
Rüzgârı yedikçe sertleşti tenim,
Kendimden küçüğe kebir göründüm.

Artık öğrenecek yaşa eriştim,

Kimse şüphe etmesin Rabbin merhametinden
Kanattığı yarayı sevgi ile saran var
Çalışan aç kalmıyor, dünyanın nimetinden
Yeni doğan her canın rızkını bir veren var

Gönülsüz olan işin sevgisiz pişen aşın

Dün akşam meydandaki otobüs durağında,
Yapayalnız ve yorgun duran sen değil miydin?
Kendini ışıtmayan lambanın çerağında,
İnsanlara bir şeyler soran sen değil miydin?

Gördüm beyaza dönmüş, siyah idi saçların;

Ey canımın cananı! Bu kadar büyüklenme;
Kalbimde taşıdığım senden büyük sevdan var.
Terk edip de gönlümün vebalini yüklenme;
Bıraktığın yürekte, senden büyük sevdan var.

Hasretlerde kalmış da bağrı dağlı olmamış;