İbrahim Coşar Şiirleri - Şair İbrahim Coşar

Yıllar mı yordu beni, aşk mı yordu, hasret mi?
Gece gündüz koştuğum dizlerim darmadağın.
Yar mı çağırır beni, yol mu, yoksa gurbet mi?
Dönüp baktım ardıma izlerim darmadağın.

Gözlerin gördüğünü anlatırken kelime,

Bu nasıl kargaşa bu nasıl kavga
Dostun kim düşman kim seçilmez dayı
Gizli odaları yıkamaz dalga
Sır perdesi asla açılmaz dayı.

Kimisi bencildir seni düşünmez,

Gizliden aşk arardın, aşkın narında yandın.
Ben sana uslan dedim, günahtan gizlen dedim,
Hasret can yakar dedim, sabır ettin dayandın.
Ardına yaslan dedim, uzaktan izlen dedim.

Gönlün aşk gemisiyse; çok olur binen dedim.

Gönlüm yüreğine vardı varalı;
Hasretim var, bin vuslata değişmem!
Dilim künyesini sordu soralı;
Hasretim var, bin vuslata değişmem!

Kul ettim aşkına yorgun gönlümü,
Ne bir gülüş sundun, ne umut verdin.
Reva gördün hasret denen zulümü,
Ne bir haber saldın, ne halim sordun.
De hadi! Canımı yakmak mı derdin?

Sevgiye yürürken ben adım adım
Nasıl düştü kalbe bu kor? De hele!
Sakin yaşamaktı bütün muradım
Nedir bu fırtına bu kar? De hele!

Gönlüme yerleştin işgalci gibi

Aşk kuş gibidir avuçlarında…
Ürkek ve titrek!
Sıkarsan ölür dediler,
Sıkmadım kaçtı.

Kaçak avcı dolanır sevginin deryasında
Ambarları çok büyük azla dolmuyor bayım
Tek gözle uyuklarken yar görür rüyasında
Limanı çok olanın aşkı olmuyor bayım

Dalgalar sert çarptıkça çatlayan küreğime

On yedi Ağustos yıl doksan dokuz
Toprak homurdanır durur derinden
Kocaman ağaçlar, evler, köprüler
Birkaç saniyede koptu yerinden

İnsanlar insanlar nefeslerini

Kalp unutmaz! Aşk için diz çöktüğü günleri;
Can unutmaz! Gözlerden yaş aktığı günleri;
İnkârı mümkün müdür bütün yaşananların?
Dil unutmaz aşk için dil döktüğü günleri.

Sevdim dedimse sevdim, sevdiğimi özlerim.