İbrahim Coşar Şiirleri - Şair İbrahim Coşar

(Sisyphos'un Kayası)

Gönül bir kör kuyudur, yankısız âhla dolar,
Aşk yolunda nedense kalp çöle yuvarlanır.
Göz göze gelmeyen aşk zaman içinde solar
Hasret düşer üstüne, piyale yuvarlanır.

Sen gittin tüm kâinat düşüverdi telaşa;
Hasret ruhumu sardı yüzüm safran sarısı.
Sen gittin efkârından yarılmak düştü taşa;
Dönmeni beklemekten bitti ömrün yarısı.

Dar bir patika yola dönüştü sevda yolu;

Yoktan var edilen bir ordu ile
Düşmana saldırıp varmak menzile
Pek kolay değildir yokluk içinde
Savaşmak her gün dert, her günü çile

Almak için güzel İzmir’i geri

Düşünürken karların altında kara kara;
Saçını okşayacak rüzgârı bulmak için,
Bir kardelen boy atmış karları yara yara.

Aşk arayan her gönül asidir dimağlara;
Ve bir şair yüreği bahtının rüzgarına,

Yorulmuştu uykuda memleket hasretinden;
Bir bahar sabahında Mehmetçiğim uyandı.
Bütün beden terliyor yüreğin gayretinden;
Bir kurşun cana değdi, canım canında yandı!

Bugün Kuran’ı açıp, emrine bakan var mı?
İnandığımız dini incele bak, kan var mı?
“Tüm Müslümanlar kardeş” derken yüce peygamber,
Allah’ın adı ile böyle can yakan var mı?

Hoca görünüyorsun, omuzlarda sakalın;

Kaç ömür severim bilmem,
Bir yıl daha sevdim seni.
Sanma ki yüzüne gülmem,
Sen de sevebilsen beni.

Bugün senin doğum günün,

İlim için yaptığın tüm hamleyi
Kör cehalet karanlığa götürür.
Özenle kurduğun uzun cümleyi
Küçücük gördüğün nokta bitirir.

Söyleyecek çok şeyi var gözlerin

Bitti bitmez denilen koskoca ömür bitti
Sustu bütün nefisler, en son nefes de bitti
Bitti anam diyerek sarıldığım nur bitti
Altmış yıldır duyduğum mübarek ses de bitti

Ateş sardı gönlümü, damlalar yanağında

Yaşlandıkça yorgun vücutlar bitti,
Beynimde mantıklı komutlar bitti.
Üç metre rampayı çıkamaz olduk;
Anladım, yarına umutlar bitti.

Başım dönmez oldu, kulak çınlamaz,