İbrahim Coşar Şiirleri - Şair İbrahim Coşar

Yıllardır acılara yurt yüreğin,
Sancılara gebe.
Bir yerler de konuşsa da densizin biri
“ Kadın iffetli olmalı,
Toplum içinde gülmemeli” dese de;
Sen iffetini yüreğinde sakla.

Ey oğul gülümse, içerin rahat;
Tatlı kahkahayla kalk yatağından.
Aynadaki sana bir öpücük at;
Yarına umutla bak otağından.

Aç perdelerini sonuna kadar

Güzel şey seni sevmek hayali olsa bile
Ben yarınsız aşkınla düştüm şiirsel dile
Varlığın hayal edip yokluğunla yaşamak
Seven yürek içinse dayanılmaz bir çile

Seni sevmek ateşi kalpte taşımak gibi

Her şeyi bilirim dedikçe insan
Bilmeyi unuttuk, haberimiz yok!
Olunca içinde yarına tasan
Gülmeyi unuttuk, haberimiz yok!

Hepimiz yolcuyuz dünya ise han

Sen gittin gideli sevgiye açım
Hasret uyutmuyor, haberin var mı?
Resmine bakmaktan ağardı saçım
Kollarım tutmuyor, haberin var mı?

Ne gecem bellidir ne de gündüzüm,

Madem ki devlet sana “TC.” numara vermiş
Irkın n’olursa olsun seni kardeş sayarım
Madem dil, “Halka hizmet Hakk’a hizmettir” dermiş
Uygulayan yüreğin her an yanında varım

Ben Ata torunuyum cahil kalmaz dimağım

Hasretin darası olmaz
Her haliyle çok ağırdır
Sanma ki yarası olmaz
Kanamadıkça yağırdır

Ak çoğalsa da saçında

Sen bana aşk adına sunulan ilk hediye,
İlk heyecan, ilk sevi, ilk göz ağrısı idin
Anılara sakladım kimse görmesin diye
Dillendiremediğim gönül çağrısı idin

Ne zaman açıversem hatıra defterini

Bire dostlar, şiirdaşlar,
Hatırlayın Coşari’yi
Can pareler, can gardaşlar,
Hatırlayın Coşari’yi

Çarşamba’nın toprağından

Kanatlanıp uçacağım.
Bitsin artık tüm işkence,
Uzaklara kaçacağım.

Kardan yatak, çelikten yay;
Bulutlardan ise yorgan;