Hasan Özünal Şiirleri - Şair Hasan Özünal

Yuvadan Düşmüş Bir Kuş Gibi

Yuvadan düşmüş bir kuş gibi gönlüm
Titrek, çaresiz, ürkek ve üşümüş
Çırılçıplak.

Baki kalan yok.
Bir susam tanesi kadar bile,
Değeri yok hiçbir şeyin dünyada.
Hiç bir şey gerçek değil aslında,
Hep kaçtığımız ecel kadar.
Bu dünyanın ne malı,

Yüzü Hiç Gülmüyor

Yüzü hiç gülmüyor,
Sanki gülmeyi bilmiyor.
Sev diyorsun sevmiyor,
Sevilmeyi bilmiyor.

Yüzünde Gül Gülüşü

Yüzünde, gül gülüşü,
Tenin, gül yaprağından ince,
Saçın, ışıl ışıl,
Gönlüm aydınlandı,

Yüzünde Güneş, Gözlerin Mehtap

Yüzünde güneş, gözlerin mehtap,
Varlığın Cennet, yokluğun serap,
Sözlerin sihir, busen de şarap.
Dünyam sensin, ezelden ebede,

Vazoda Kurudu Karardı Güller

Vazoda kurudu, karardı güller,
Sen dokundun diye kıyamıyorum.
Ay mı, yıl mı, asır mı bu son günler,
Gittiğinden beri sayamıyorum..

Vız Gelir

Vız gelir tanklarınız, tüfekleriniz ve füzeleriniz,
Topunuzun topu, bir şairin kalemi etmez.
Bir şairin bir kıtası, hatta bir mısraı etmez;
Tabur tabur, alay alay, silahlı askerleriniz

Volkanlarda Yanarken

Volkanlarda yanarken bu divane gönül
Deryalar oldun da bir damla su mu verdin
Bir devasız dert oldu sevdan bana ödül
Gittiğin yollara bir de dikenler serdin

Vuracaksan kalbimden vur

Vuracaksan kalbimden vur,
Kırma kolumu kanadımı.
İncitme gönlümü,
Yaşatma bana canlı ölümü,

Prangamdaki zinciri tespih ettim,
Sabır çekerim.
Fıtratımı elek ettim,
Çile elerim.

Güneş ışık vermez oldu,