Yüzünde Güneş, Gözlerin Mehtap
Yüzünde güneş, gözlerin mehtap,
Varlığın Cennet, yokluğun serap,
Sözlerin sihir, busen de şarap.
Dünyam sensin, ezelden ebede,
Zaman Çayında Eriyen Şeker
Zaman çayında eriyen şekerdi hayat,
Şeker hiç tad vermedi, çay desen bayat.
Dertler kaşık oldu karıştırdı zamanı,
Bir şıkırtı ile avunduk durduk heyhat...
Zaman Değişti
Gelmez oldu, katar katar turnalar,
Göl kurudu, görünmez oldu sunalar,
Kurudu artık, abı hayat akan kurnalar,
Zaman değişti, eski dünya değil artık.
Zaman İbret Zamanı
Denizlere koştular karetta yavruları gibi
Saçıldılar sulara çakıl taşları misali
Sonra vurdular karaya bir fındık kabuğu gibi
Can verdiler masa başı pazarlıklara.
Zamanın İşlediği
Zamanın işlediği
Bir malzemeyiz aslında
Eğip büktüğü, kırıp döktüğü,
Törpüleyip torna ettiği…
Zaman Yolculuğu
Varlığını bilmek bile, kaynatıyor kanımı,
İçli sözlerin patlatıyor gönül volkanımı.
Bir candan selam ile fark ediyorum canımı,
O volkanın erittiği gönülden potadayım,
Zemheride Gül Derdim
Zemheride gül derdim,
Dikeni battı sana gönül.
Ömürden ömür verdim,
Kahrın kök attı bana gönül.
Zeymep Hüma (Balkızım a Akrostiş)
Zamanı bir sermaye gibi düşünme,
Ellerinde işle azimle bir iğne oyası olsun.
Yarınlara gül fidanları dik vazgeçme,
Ne kadar sert eserse essin poyraz,
ZEYNEP Hüma (Akrostiş)
Zevallinde ömrümüzün bir güneş gibi doğdun
Evveli ahir hayatımızın bir tesellisi oldun
Yeryüzüne inen bir melek gibi girdin hayatımıza
Nihayet sana olan hasretimizin hediyesi oldun
Bilirim Geleceksin Ansızın
Bilirim geleceksin ansızın,
Üzülmem bu hayatın bittiğine.
Belki de az sevinmek isterim
Sevgiliye kavuşacağım diye.
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!