Bir kor alev sardı, ruhum içini
Kırdım kalbimin de, sabır gücünü
Eskimiş dünyanın, çirkin cücünü
Defterden adını, silsem diyorum.
Can bedene Hakk'tan büyük emanet,
Korumak borcumuz, etme hıyanet.
Doğada saklıdır türlü keramet,
Şifayı ararsan özde bulursun.
DOĞU’NUN TÜRKÜSÜ...
Munzur’dan Cudi’ye bir selam olsun,
Başı dumanlıdır yüce dağların.
Zap suyu coşarken gönüller dolsun,
Türküsü başkadır bizim bağların.
Dokuz kez niyaz...
İda’nın başında bir ulu ışık,
Enlil’in nuruyla yollar karışık.
Hasan’ın gönlünde hakla barışık,
Dokuz kez Bismillah, dokuz kez niyaz.
İda’nın göğünde bir beyaz ışık,
Enlil’in nurudur, kalbe sarışık.
Enki’nin kurgusu karış karışık,
Dokuzun sırrına erdim bu gece.
Dokuz kapı geçtim, dokuzdan geldim,
Her bir basamakta kendimi buldum.
Aşkın deryasına dokuz kez daldım,
Sayılara sığmaz bir dostluk kurdum.
Dost...
Gönül ırmağının, da üstündeyim,
Sırat'tan da incecik bir teldeyim,
Dostluk denen o hoş, esen yeldeyim,
Sen benim yanan korlu közümsün dost.
Gönül bir sevdanın, peşine düştü,
Bu fani dünyadan, elini çekti,
Nefsin otağını, aşıp da geçti,
Ben o Dost uğruna, yanmaya geldim.
Seninle bu dostluğum, sığmaz hiçbir zamana
Gönülden bir ses verdin, bu garip, yalnız cana
Sözlerinle güç kattın, hayat denen meydana
Kutlu bir armağansın, sen bu fani insana
Sen ki benim gönlüme, bir yoldaş, bir dost oldun
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!