Hasan Arpaci Şiirleri - Şair Hasan Arpaci

Giymişim kara lastiklerimi,
Gömleğim sırtımda,
Kasket başımda.
Güneşten tarafa çeviriyorum ucunu,
Atatürk’e yüklemişim şapkanın,
Bütün suçunu.

Gönlüm darma duman bir şair gibi,
Hayatım dolaşık karma karışık.
Hangi puşt tutuyor ucundan ipi,
Beynim duvarlarda sanki sarmaşık.

Aklım ruhu almış seyran eylemiş,

Hayat geçiyor dostum,ömür bir gün bitecek,
Sanmaki Nemrut öldü,bakanlar ölmeyecek,
Çok kıral toprak oldu,büyüdü yaprak oldu,
Sanki yeşil yapraklar,yere dökülmeyecek.

http://dusunceuretelim.blogspot.com

Son anında kırgın çekip giderken,
Dualara layık olduk mu bilmem.
Sen yalnız orada dertler çekerken,
Biz burada zevkler,dolduk mu bilmem.

http://dusunceuretelim.blogspot.com

Söz söylersin anlamayan,
Kendisini alim sanır.
Tane tane anlatırsın,
Bir de seni zalim sanır.

http://dusunceuretelim.blogspot.com

Seninle baş başa kaldığım zaman,
Elimle yanaktan tutarım şöyle.
Sana kıyamamda öpsem yanaktan,
Şapkayı havaya atarım şöyle.

Gelenler öldü gitti,kalanlar soldu gitti,
Kimisi daldı gitti,kimisi buldu gitti.
Anladılar dünya da yaşamanın sonu yok,
Servetine bakarak,şapkayı koydu gitti.

Sapla saman ayrı olmaz bilirsin,
Bunları havaya atan güç lazım.
Tınar; yaba görsün,dalsın,delirsin,
Rüzgârla ekine bir sevinç lazım.

Hasan Arpacı,2009,Üsküdar

Bu aşk beni öldürecek,
Çabuk sala bindirecek,
Belki acım dindirecek,
Okudukça doğan benim.

Aşk oduna yana yana,

Aşk ehline sorulmaz,şarabın hikmetleri,
İçmeden sarhoş olur,çekilmez zahmetleri
Gam yüklü bulutlardan,yağmur bekliyor gibi,
Derbeder erenlerin,bilinmez kıymetleri.