Hasan Arpaci Şiirleri - Şair Hasan Arpaci

Sen yobaz; sakalınla kazan kaynatıyorsun,
Çalıp çırpıp haramla,şeytan oynatıyorsun,
Her dini kullanır ken müminler kahroluyor,
Yezid’e taş çıkartan laflar anlatıyorsun.

Hasan Arpacı,2017,Üsküdar

Ne dinimiz var be yalan dünyada,
Kullar;fitne,fesat,elem yaymada,
Şeytan taşlamaktan bakamıyoruz,
Kirlenmiş vicdanlar,dolar saymada.

Benim ahvalimi bilenler bilir,
Deli sular gibi çağlamaktayım.
Gönül dergahıma gelenler gelir,
Hukuku ahlaka bağlamaktayım.

Kırmışım sevdanın kalbini bile,

Sen şifreler içinde bir hayat sürüyorsun,
Hayatın kodlarını çözüyor yürüyorsun,
Bense ıstıraplarım içinde pişmekteyim,
Lezzetimden tadarak kararlar vermiyorsun.

Hasan Arpacı,2013,Üsküdar

Sigara;
seni yiyor,
Sende beni...
O kendini;
Dokuz yüz derecede,
Seni;

Heyy! can,
Sigarayı az iç,
Sevgiyi çok...

Sakın saraylarda,
Yürürken sokaklarda,

Dünya bu,
Bir çok insan yaşar...

Dini ile aklı uyuşmayan,
Aklı ile dini barışmayan,
Sefiller...

Bende geldim giderim,
Senin olsun buralar.
Duman gibi tüterim,
Beyaz olsun karalar.

Sanma sakın bu dünya,

Şiir de bir dua var mıdır bilen,
Çıkar mı ikisi farklıdır diyen.
Anladığın dilde yalvar bir hele,
Göreceksin hepsi aynı serüven.

Allah alemleri yaratmış deriz,

Bak arkadaş,
Öyle şiir deyip geçme,
Böyle küçümseyerek gülme.
Elli yıl sonra,
Her şeyin yerinde yeller eserken,
Bu şiirler ses verir,