Hasan Arpaci Şiirleri - Şair Hasan Arpaci

Bizi kundakladılar,sıcak toprak içine,
Bağlayıp örme ile,siyah çulla örttüler.

Acıkınca meme yok,akşama gelir annen,

Sevgi veren güzelin; kuluyuz, kölesiyiz ,
Sevgisiz yaşayana ;bir anlam veremeyiz
Lakin ;ne fark eder ki manasız yaşayanı ,
Tanrı katında bile sevgisiz istemeyiz…

Hasan Arpacı, 1983

Gençliğimde arslan derler kanardım ,
Gördüğüm rüyayı hayra yorardım .
Gençlikte cehalet başım belası ,
Olsa da her mevsim tekrar doğardım .

Gönül gel seninle yıldız içelim ,

Kendini aşanlara,halı da bir,çul da bir,
Sevgiye koşanlara,para da bir,pul da bir,
Sonradan görmeleri,mevki makam doyurmaz,
Bilmezler ki derya da,kayık ta bir,sal da bir.

Sevmek mi?
Oda ne demek.

Benim,
Rüyalarımı.
Dünyaya sığmayan,

Sevgiyi,
Kalbine,
Yaz...
Aşkı,
Beynine,
Yeniden doğsunlar.

Eğer sevgi yoksa şu yüreğinde,
Boşa yaşamışsın koca alemde.
İster Afrodit ol istersen Hürrem,
Bir işe yaramaz;ismin,cisminde.

Hasan Arpacı,2018,Üsküdar

Kalbi sevgisiz büyüyenin,
Ruhu kaygısız olur.
Hovarda aklı olanın,
Durumu saygısız olur.

Bak kardeşim!
Duyduğunu,
Yalan söylüyorsun.
Gördüğünü,

Gönül kuşum uçar mısın,
Dal dan dala kaçar mısın,
Benim gibi nâçar mısın,
Kaderimle yakma beni.

Ne hayaller kuruyorsun,