Hasan Arpaci Şiirleri - Şair Hasan Arpaci

Yeni mekanında çiçekler açmış,
Güller sümbüllerin başın da taçmış,
Sen toprak altında sessiz ve sakin,
Yatarken gençliğim tükenmiş,kaçmış.

1998,Üsküdar

Camları çamurlu olan,
İnsanlara çiçek bırakın.
Veya pencere önlerine,
İyilik tohumları saçın.
Onun çamurun da,
Çiçekler açsın.

Bir gün,
Akıl vicdanı takmazsa,
Vicdan mantığa bakmazsa,
Dereler denize akmazsa,

Tarlada çalışan amele gibi,
Gölgenin tadına varıp kalmışım.
Yanında inleyen bir dere gibi,
Güneş'in altında yanıp kalmışım.

Ceviz ağacının hışırtısından,

http://dusunceuretelim.blogspot.com

Gözlerim karasına,
Sözlerim arasına,
Bir cümle sevgi koysan,
Aşkımın yarasına.

Bizim gönlümüz derya girersen zambak kokar,
Allanır pullanırsın çiçek sanırlar seni.

Bizimle ağlarsan eğer göz yaşın tuzsuz akar,
Bulutlardan süzülen emek sanırlar seni.

Saçlarına aklar düştü düşecek,
Gel çiçek verene bir şey de hele.
Bugün doğan belki yarın gidecek,
Gel emek sevene bir şey de hele.

Dün birisi öldü doğru mu derken,

Kimi kırda yanar,
Kimi bayırda.
Kimisi denizde yanar,
Kimisi tarlada.
Birisi alın teri döker,
Diğeri vücut teri.

Bir ücra da doğarsan ,
Kendine bir yer ararsan ,
Bulamazsın tabi …

Kimisi baba dan ,
Kimisi ana dan ,

Saçlarıma aklar düştü,
Sandılarki dağ eriyor.
Sakalıma karlar düştü,
Sandılarki çığ geliyor.