Hasan Arpaci Şiirleri - Şair Hasan Arpaci

Evinin yanında o küçük parkta,
Beklerken garibi hiç görmedin mi?
Sola dönüyorken büyük kavşakta,
Ağlarken garibi hiç duymadın mı?

Simitçi Rızanın yanında durdum,

Umuda hapisken zincirlerinde,
Nefesin acıdan bükülüp gider.
Belki bir fırsatı ilmeklerinde,
Bulursan kaderin sökülüp gider.

Hayalle gerçeğin girdabı ayrı,

Yatacak yerin yok diyorum sana,
Burnunu kıvırıp aldırmıyorsun.
Ara sıra ara diyorum ama,
Bir kez olsun bile çaldırmıyorsun.

Diziler başında dalıp giderken,

Her ateş;
Yakacak bi şeyler bulur,
Yeter ki yangın başlamasın.

Aşık olmana gerek yok,
Sevmen yeterli.
Çünkü,
Aşk sevginin asalağıdır.
Aşkın dan ölüyorum diyenlere inanma,
Onlar aşkın çıngırağı,

Şu kız;
Bana hırsız diyormuş.
Sanki balkondan girip,
Tokasını almışım.

Şu kız;

İsraf olan malın aslına bakın,
Mutlaka haramdan geleni vardır.
Sende böyle olma günahtan sakın,
Tüm gizli sırların bileni vardır.

Gençlik gelip geçer,vâhı dinlemez,
Asrı delip geçer,şâhı dinlemez,
Boşa giden ömre ağlayıp durma,
Sonbahar yaprağı,âhı dinlemez.

2008,Üsküdar

Bu gün camide gördüm,hırsızlar dan birini,
Dinledim çaktırmadan,Tanrı’sal sözlerini,
Duygularım diyor ki,sırtlan avın peşinde,
Bir mümin ensesine,atacak pençesini...

Askerlikte fikir sunmak,
Hedefi vurmaktan zordur.
Ama...
Hep komutan konuşur,