Hamza Mamaş Şiirleri - Şair Hamza Mamaş

Biliyorum, yoldasın biliyorum.
Sana türküler gönderiyorum.
Dualar,
Sözler,
Melodiler...
can!

Kararmış olsada ufkum.
Bir küçücük ziya peşindeyim.
Sensizliğe açılırken tüm pencerelerim,
Bir Hayal aleminde ben seninleyim.

Sana bakma istiyorum
Yakutun, zümrütün sahte yüzüne değil.
Emeğimsin, eserimdir aşkım.
doyumsuz bir nazarla,
Yalın vucut,
Tek yürek seni seyretmek istiyorum.

Eskiyor her şey.
Zaman baki, saatler değil.
Biter insanın sürgünü dünyada.
Ten kalır.
Ruh ilanihaye dünyalık değil.

İnsan...
Nutfenin muazzam eser oluşu.
Hem cennete namzet, hem cehenneme.
Müdahil hayatın her zerresine.
Hem katresinde, hem küresinde.

Su gibiydi zaman.
Şöyle böyle akıp gitti.
Bir uçurumun kenarına,
Düşleri bırakıp gitti.

Sen gökte güneşsin,
Ben enginde deniz.
Hak her şey ile buluşur,
Bir biz görüşemeyiz.

Ya kopar kıyamet su güneşi bulur,

Kamburunu gizleyemezsin.
Ayıpların ayan beyan göründü.
Dil sükût etti, sözler tükendi
Yalanların ete kemiğe büründü.

Oynadığın oyunun perdesi düştü.

Bu karanlık, benim değil aslında.
Hayatın akışındadır kaos, karmaşa.
Yürek teslim olmuş, umut ise hayal.
Benlik, kendi ile girmiş savaşa.

Bir ileri, iki geri bildiğim tüm düzenler.

Ne yaman çelişkiler dünya sahnesinde gördüğüm.
Ne cennet, ne cehennem yaşananlar kör düğüm.
Ayırmışım ruhumu yaşarken bedenimden.
Ölüler medet eder tutar gider elimden.

Tağutumu üretmişim yıllar yılı…