Hamza Mamaş Şiirleri - Şair Hamza Mamaş

Hamza Mamaş

Camlar, çerçeveler, perdeler.
Geçmişe dair daha neler neler.
Hiçbir şey kalmamış sana baktığım yerde.
Vuslat...
Değilse dünyada, elbet mahşerde.

Devamını Oku
Hamza Mamaş


Eşyalar var palas pandıras.
Eşyalar vardır nizami.
Mesela; at ile eğeri,
Sap ile keseri,
İbrik ile leğeni gibi eşli eşyalar.

Devamını Oku
Hamza Mamaş

Çok değil onbeş yirmi yıl sonra.
El etek çekerken dünyadan.
Düşer mi yadına ettiklerin.
Karşılar mı seni ektiklerin.
Helalleşir mi çektirdiklerin.

Devamını Oku
Hamza Mamaş

Kadirsin her şeye bilirim.
Bir küçük ölüm emaresi gönderir,
Tüm savaşları bitirirsin.
Kabe'den çıkarıp namazı,
Endülüs'e ezanı yeniden getirirsin.
Kudretini sorgulamam senin.

Devamını Oku
Hamza Mamaş

İnsanın ölümsüzü yoktur.
Haşa!
Olsa olsa ya Rab insan,
Ya insan Rab ola.
Ölümsüzlük mümkün değil.
Eğil ey sultan eğil.

Devamını Oku
Hamza Mamaş

Efkârına mana veremiyorum.
Sana gam veren el değil mi?
Savrulmuş umuda ait neyin varsa.
Ayrılık getiren vade yeli değil mi?

Tavrını sarmış sükûtun seli,

Devamını Oku
Hamza Mamaş

Seni seyrediyorum yar.
Her halinle aleni karşımdasın.
Merdiven dayamış olsam da elliye.
Sen benim onüçüncü yaşımsın.

Kaç kez dinlettim hatırlamıyorum.

Devamını Oku
Hamza Mamaş

Dün guzeldi.
Din de güzeldi.
Kötüye kin,
Haylazdan miskin güzeldi eskiden.

Tozlandı ruh,

Devamını Oku
Hamza Mamaş

Sensizlik...
Beni öyle bir yere itti ki.
Dindi huzuru muştulayan sabahın sesi.
Durdu meltemler.
Sustu nehir.
Kurudu gönlümde akan şelale.

Devamını Oku
Hamza Mamaş

Duyguları yoğun yaşıyorsun biliyorum.
Tüm dualarım sana…
Adınla, yaradana yakarıyorum;
Çiçekli yollar,
Güneşli baharlar,
Boy boy çocuklar,

Devamını Oku