Halden hale geçen yaşlı dünyada
Hallicesi,
Yollusu,
Yolcusu,
Varlısı,
Darlısı hepsi de mahkûm.
Neydi bu böyle
Hınca hınç kalabalık
Eğriti duruyor yalnızlık
İnsan seline karışırken ten
Hakikatte yapa yanlızlık
Sürüp geçti sürüsünü çoban
Bir fırtına süpürüp götürdü masumiyeti
Ne şen nidalar kaldı geriye,
Ne ağıtlar
Ne karanlığı yaran kahkahalar
Közü sönmüş ocaktan bedbaht kaderi kaldı.
Gül gibisin.
Naif, nazenin.
Söylesem olmaz,
Demesem olmaz.
Kelebeğin kanadı gibi narin.
Tutsam olmaz,
Sanıyorlar ki öylesine gelip geçecek zaman
Yağmura kanal açacağım
Rüzgara yön vereceğim.
Sanmasınlar uzak durup seyredecegim
Bahçeye gül, çamura mucur ekeceğim.
Bekle ki vakit geçsin
Bir yanı bahar, bir yanı pustu.
Biçare halinden gönül meyustu.
Sen meylettikçe yüreğim sustu.
Feryadın yüzünden hayata küstü.
Aşkım yüreğinde iken sanki bahardın.
Misafirdik hepimiz
Yağmurda ıslanıp, günde kuruyup gidecektik
Nasıl nefis denen bir celleta yenildik.
Bir hoş sada bırakmak hüner gök kubbede
Yenildik heyhat
Dünyalık bir nefse yenildik.
Derbeder yaşamak bana göre değil.
Yapılacak birşeyler hep var biliyorum.
Sebepleri halk eden yaradan varken,
Ben, seninle zaman kaybediyorum.
İmkansıza kapalıdır benim dünyam.
Ey yüce makamın, münkir sahibi,
Hakka zulümsün, nefsim de ne ki.
Asan bile keskin mülkiyetindeki.
Ne vahşi azamet üzerindeki.
Yek olmuş eşrafın ateş saçıyor.
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!