Hamza Mamaş Şiirleri - Şair Hamza Mamaş

Olsaydı sözün sözlerimi açardı
Aşk, ama olsam gözlerimi açardı.
Öyle uzakta kaldın sanki dünya karardı
Yüreğim ufkumda sana makam aradı

Ve bir gün rakıda usandı gada almaktan.
Ceketini, bavulunu alıp gitti.
Geriye;
Öfkeli, huysuz ve açgözlü adamlar kaldı...

Farkın var mı diğerlerinden bilmiyorum,
Sana dair her şeye dünden hazırım.
Bakışın kurşun gibi saplanır kalbime,
Gözlerin için ölmeye dünden razıyım.

Hiçbir şeyin rengi yoktur aslında.
Her rengin anası ışık ve su.
Günaha açılırdı tüm kapılarım.
Olmasaydı içimde Hakkın korkusu.

Ritim bozulunca başlar herşey.
Rutinler bozulur.
Sekine hiç inmemiş gibi kaybolur.
Sükunet hiç sağlanmamış gibi,
Suhulet hiç doğmamış gibi yok olur.
Avlu, kapı, minber ve mihrap kınamış gibi.

Ey Rab!
Ruhuma çöreklenen külleri kaldır.
Ten uyuya dursun ruhumu uyandır.
Kelebekler gibi aşk'ına kanatlandır.

Ey Rab!

Bu ne aşktır duyup durduğum.
Doğrudur ateşe aşık olduğum.
Her fısıltı ateş,
Her nağme güneş.
Doğrudur yangınında mesut olduğum.

Bahtı belirler insanın konforunu
Geçmişin şahlığı günün ırgatlığı etmez
Nasip gerek Mevla'dan sunulan
Bugünün güneşi düne kâr etmez.

Her şey derece derece

Dur saki...
Doldurma, dalmışlığıma aldanıp.
İçimde ateşle buzun dansı var, seyrediyorum.
Dargın ölenlerdendir hüznüm.
Dünyayı kâr sayanlar görüyorum.
Yavaş-yavaş doldur saki.

Bugün bayram sabahı.
Mülteci duygulardan çıktığım gün.
İltica ettiğim çorak topraklardan,
Gurbette gariplikten kurtulduğum gün.
Bugün bayram,
Tüm göz aydınlığı zamanlarımın sebebi,