Yollar biliyorum yürekler gibi sarhoş
Yürekler bilirim yollar gibi yokuş
Sesini duyarım sessizliğin
Ses verir gaybdan sesler
Sevimli sevimsiz hallerini hatırlarım çocukluğumun
Kimsesiz yollar gelir aklıma
Derdi derdest edende gam bulunmaz
Yıkılıp yeksan olana baki yuva kurulmaz
Kim sorarsa sorsun riza-i hak nede kim bilir
Derdi deva bilene elem misk-i amber gelir.
Hak murat etti bir ecnebi yurda düştüm
Su bile kirlendi, ellerin ne ki.
Ucube bir silüettir penceremdeki.
Ne yaşlısı masum, ne beşikteki.
Simalar kin dolu, dildeki ne ki.
İnsandı insana cefayı veren.
Bilmez insan geride kalanı
Acısı neye denk
Unutur mu unutamaz mı
Bilmez giden kalınmaz mı
Bir hayat örüntüsü
Ne yakışır be sana aşk.
Yaşamın huzurunu gül çehrenden alırken.
Bir buse versen şöyle durup dururken.
Bir yudum umut bahşetsen sana aşık olurken.
Çağlayan nehir gibi kararlı,
Yolun yorulduğu yerdeyim.
Yokluğun belirdiği yerdeyim.
Ne susuz bir baharda,
Ne sonsuz bir çöldeyim.
Bolluk fışkıran toprağın üstünde,
Azgın benlikle dip dibeyim.
Nerede miyiz.
Güneşin batıdan doğacağı yerdeyiz.
Bildiğin her şeyin yalan olacağı yerdeyiz.
İhtimaller iklimindeyiz.
İtin atı tepip,
Hastalanmışsın.
Kötü bir hastalıkla savaş veriyormuşsun.
Üzüldüm...
Yaşamın baharında olan,
Hayata zorla tutunan bir umut için üzüldüm.
Ne mi yaptık…
Kapıyı da kalbi de kapalı bıraktık.
Eskiden kalp gözüyle bakardık, vicdanla.
Şimdilerde vicdanı da adaleti de duvara astık.
Uçup giderken ömür,
Ne seyitsin, ne Seyda,
Böyle halk etmiş Hüda.
Gözlerin hep yollarda,
Nedir meramın senin.
Geldin, kalmayıp gittin,




Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!