Hamiye Gül Şiirleri - Şair Hamiye Gül

Dinmedi yıllarca içimde sızı,
Dertlerim katmerli derin acı.
Taş duvarlar geliyor üstüme,
Yüreğimi kimse tutmaz annem.

Arar dururum her yerde sevgini,

Beklentisiz yaşıyorum.
Verdiğince,geldiğince
Güneşin batışı,
Ay'ın doğuşu gibi.

Dolu dolu bir nefes alışverişi,

Yavaş yavaş, acı içinde,
Hüzünle söner kadın dediğin.
Taşıtmazlar, ağır gelir neşeleri,
Duygularından koparırlar.

Kadın, sus! Çıtını çıkarma.

Gözyaşımı kirpiğimden süzmedim oy!
Yüreğimle yudum yudum içtim yâren.
Kem sözle tutup boynum yere eğdiler,
Ellerimle kendime kefen biçtim yâren!

Başım yine koltukta sığınağım yoktur;

Güneş,çiçek iki aşıktır,
Aşkına onlar gibi yaklaşmalısın.
Beklentiye girersen can çekiştirirsin.
Şayet tüm gün güneş gibi
Işığın,ısınla tebessüm etmezssen öldürürsün.

Dil hanesinden süzüldü geldi dile,
Şahım sultanımsın,Hz Muhammed.

Eyledin sen özümü aşkınla divane,
Canımın padişahısın,Hz.Muhammed.

Dünyanı bırak yüksel kubbeye,
Aşk ile dünya gelmez yanyana.
Eğer aşıkınım diyorsan bana,
Ruhun ruhumla dolanmadan,
Sarmal olup evrende dönmeden
Vuslatını cihanda bulamazsın.

Söyleme dertlerini kimseye,
Derdinle seni vururlar elbet.
Açma ellerini Hakk'tan gayrıya,
O ellere dilenci derler elbet.

Sevdikçe Allah'ı canından öte,

Ey yolcu dur,gerin sıra bak şöyle,
Bir ileri iki geriye gidilmez böyle.
Şaşırıp çıkmazlara düşüverirsin,
Dersin ben ne etmişim kendime.

Süz sözünü incecikten nazikçe,

Değerli ustalarım bu ne güzel gün,
Açıldı bir güzide eser okunsun bin yıl.
Yüzü aştık topluma sunduğumuz şiirce,
Sevgi selam olsun her dilden sizlere,
Binlerce selam olsun şiir gönülere.