Hamiye Gül Şiirleri - Şair Hamiye Gül

Her zaman aşk şiir yazdırmaz ciğerim.
Bu gece kulaklarımda,enkaz altında,
Donuyorum diye çığlıklarıyla ünleyen;
Masum,onlarca güzel insanımın sesi!
Yanıyoruz donan bedeninize korlar gibi!
Ev olsak,ailenize,çocuklarınıza yurt gibi!

Yapayla işim yok,
Yürekle benim işim.
Edebiyat,
Yapay insan toplama yeri değil ki
Ortak yaşanmışlıkların
Kaleme alındıgı,

Yâr döne döne döne,
Yâr geliyor önlerime.
Başında pembeli yazma
Oyaların dökmüş yüzüne.

Salınmış saç gerdanına,

Sürülmüştüm yüreğinden,
Yar gözlerin aydın olsun.
Bulandı bahtım karaya,
Yar yolların duman olsun.

Açmamışken gün erken,

Olaydım ben olaydım,
Yâr ömrün ben olaydım.
Ayaklarının değdiği
Topraklar ben olaydım.

Tükendim yâr derdine,

Sapladı gönlüme paslı kamayı,
Bilemedim sırtımdan vuranı.
Oluk gibi kanlar sızar bağrımdan,
Ne kara yazıymış yazgım yârim.

Açarlar el tutup marazlarımı,

Yâr dolunay geceler,
Yollarını gözlerim.
Gelesin diye güzelim,
Hep ismini seslerim,
Yâr gözlerin gözlerim.

Kaç zaman oldu bilmiyorum,
Direniyorum direniyorum uğruna,
Yaksa da hasret dalga dalga
Tutunuyorum tüm gücümle sana.

Vakit akşam olduğunda,

Sol el çalışmamı Genco’ya gösterdim.
“Bu nedir, reçete mi yazdın?” Dedi.

“Hekim bu kadar iyi yazamaz yazıyı!”Dedi,
Kahkahayı patlattı, mekân inledi.

Mutluluklar konfeti olsun.
Düşsün her anında yaşamına.

Sağanak olsun sevinçler,
Aksın gamzeli yanaklarına.