Hamiye Gül Şiirleri - Şair Hamiye Gül

Senin adına üzgünüm iki bin yirmi altı
Seneye seni tekme tokat,
Diğer yıllar gibi yaka paça,
Cıbıldak tam kış günü
Kedi yavrusu gibi sokağa atacaklar

Bir bilsen şu gönlümün sana ezgisini,
Ben kirpiklerimin arasında sevmiştim seni.
Domur domur yüreğim yağmur tanesiydi,
Akarken gözümde için için yaşlarım
Kimbilir sen kimbilir hangi gönüldeydin?

Avucumun içindeydi hep özlemin,
Adını sesler,dualarıma karardım.
Sonra çağlardım ve hep ağlardım.
Sen yine kalbimi yakardın.
Merak ederdim ama
Çekinir bir türlü soramazdım.

Geldi çattı göç vakti yoluma bakma.
Mezarıma yeşil pullu yemeni bağla.
Kan oldu mendilim ardımdan yuma.
Giderim sevdiğim verem öldürür beni.

Bahçada lavantaya çaput bağladım.

Dolanıp durma başımda kapkara bulutlar misâli,
Kurşuni,ağır,sisli ufuktan dökülme üstüme sakın.
Gök gürlüyor tepemde,korkuyorum çocuklar gibi,
Yıldırımlar yakıp küle çevirecek düşünce bedenimi.!

Alazı yok ama içimde bir dağ yanıyor sinsi sinsi;

Mürekkepte ikimiz gibiydi;
Kararmıştı siyahıyla…
Yazılıyorduk sayfalara,
Hüzne durmuştu sen kokan.

Çağlayan okyanusu değil;

Beraber yol aldık seksen beş kiloda,
Birlikte ıslandık kolesterolde.
"Maalesef," dediğimiz ızgaralarda,
Tartılar altmış beş kiloyu gösteriyor.

Biz seninle yan yana,

Dört başı mamur orta hâlli
Bir hayatım olmadı hiç,
Yaşam beni hoyratına
Hep fırtınalarına tutardı.
Kasırgalarında ufalayıp,
Silkeleyip tozumu attırır,

Şimdi sensiz çok uzakta
Yaralı bir kuş gibiyim.
Hasretin duraklarında
Aciz bir düşkün gibiyim.

Yanar yüreğim bi çare,

Sen bakarken bana öyle
Yer tutarsın kalbimde
Dolanır usulca içimde
Sevda büyür gönlümde.

Sanki kalbimin içinde