Hamiye Gül Şiirleri - Şair Hamiye Gül

Sapladı gönlüme paslı kamayı,
Bilemedim sırtımdan vuranı.
Oluk gibi kanlar sızar bağrımdan,
Ne kara yazıymış yazgım yârim.

Açarlar el tutup marazlarımı,

Yâr dolunay geceler,
Yollarını gözlerim.
Gelesin diye güzelim,
Hep ismini seslerim,
Yâr gözlerin gözlerim.

Kaç zaman oldu bilmiyorum,
Direniyorum direniyorum uğruna,
Yaksa da hasret dalga dalga
Tutunuyorum tüm gücümle sana.

Vakit akşam olduğunda,

Sol el çalışmamı Genco’ya gösterdim.
“Bu nedir, reçete mi yazdın?” Dedi.

“Hekim bu kadar iyi yazamaz yazıyı!”Dedi,
Kahkahayı patlattı, mekân inledi.

Mutluluklar konfeti olsun.
Düşsün her anında yaşamına.

Sağanak olsun sevinçler,
Aksın gamzeli yanaklarına.

Göz aydınlığım gözümün nuru,
Evimin neşesi bahar kokulum.
Aralık güneşim yağız oğlum,
Hoş geldin yavrum iyi ki doğdun.

Kucağımda pamuk beyaz ellerin,

Avuçlarının içlerini öptüğüm,
Bal rengi gözlerini öptüğüm…

Gözünde,bileğinde et benini
Aydan parlak yüzünü sevdiğim…

Şimdiki aşklar tutmaz ayar,
Kâlbi bozar breh reh reh!
Al burdan oku,tak gözlüğü,
Bu da aşkım manifestosu.

Sağlama sevda benle gezer,

Şimdiki aşklar tutmaz ayar,
Kâlbi bozar breh reh reh!
Al burdan oku,tak gözlüğü,
Bu da aşkın manifestosu.

Sağlama sevda benle gezer,

Usta ağlar aceminin ellerinden,
Öyle mi öğretti vay sana ögreten?
Bin bir türlü söyler sayısız kelamı,
Karıştırıp çorba gibi sunmuş bir de.

Yanmaz oy o ciğerleri ahalisiyle,