Hamiye Gül Şiirleri - Şair Hamiye Gül

Hüzün sinmiş semtin caddelerine,
Her yanında buram buram hasret kokuyor.
Dağılıyor içime perde perde duygular,
Şimdi yüreğimde dolanarak sen koşuyor.

Ağır kurşunlar delip deşiyor sensiz günleri;

Biz bu havaların yürekleri değiliz,
Tirtir titrer üşürüz bu hazanda.
Yaprak gibi sararıp solar düşeriz,
Sabahları gönlümüzü kırağı vurur,
Gazel olur kururuz sevdiğim.

Zamansızdır hep bu çekip gitmeler,
Acımasızdır merhameti de yoktur.
Önce titretir bedenini irkilirsin,
Ardından soğuk buz gibi donar yüreğin.

Yavaş yavaş yaşatır acıyı en ağırından,

Kıskıvrak sarar aşkın
Alameti farikası,
Seni söyler heceler
Ben de yürek sancısı.

Umutların yarını erken

Söndü gözlerimin feri sevdiğim;
Gül desen de artık gülemem gayrı.
Çağırsan,bekleşsen yollar başında;
Gel desen maralım gelemem gayrı.

Kararan bahtım ışımaz sevdiğim;

Nefes almak gibi seviyordum
sevdiğimi,
Hepsi kalbimi parçalara ayırarak gitti.

Çok sevmekmiş sanırım

Sevdim, diyemedim.
Özledim, bilemedin.
Sustum, sezemedin.
Papatya gibi düştüm,
Solarak yaprağımdan.
Sen mutluluğa gülerken,

Savruluyorum rüzgarına
Kopuyor içimde fırtına
Söylüyor yine adını
Yaşadığımız anılar.

Olmasın ne olur olmasın

Bir kere olsun söyler misin,
Bir defacık itiraf eder misin?
Bahtına doğan güneş olsam,
Gönlüne gelen bahar olsam,
Söyle canım sever misin beni?

Boyanmış yakut rengine ufuklar,
Sisli öbek öbek kurşuni ağır bulutar,
Afakta bir gürültü koparacak,
Sanki göğü yerinden oynatacak.

Güzelliğinin hayal meyal izdüşümünde