Hamiye Gül Şiirleri - Şair Hamiye Gül

Eğdin mi yoksa gözlerini,
Susturdun mu sözlerini?
Bozdun mu yoksa ahdini,
Unuttun mu sevdigim beni?

Esmedi o günden beri

Üslup seçilen niyettir,
İki yönlü akibettir,
Sevdirirsen hoş söz ile
Taç olur alınlara eylemin.

O da insan de hep kendine

Kapandı bir gün daha
Gündüz geceye karışıyor.
Hüzün çiziyor gönlümü
Üşüyor gönlüm üşüyor.

Kal ebedi şu yüreğimde

Dikip gözlerini bana,
Geçti yanımdan deli,
Şıkır şıkır şen şakrak,
İki dirhem bir cıbıldak.

Dedim şimdi bu nedir?

Varoluş bütünlüğü
Tamlığa erdiğinde
Geçmiş,
Sisli bir nehir gibi
Akıp gider arkanda.

Varsayalım ki, kalbimiz kuş kanadı kadar ince,
Yine de uçmayı deneriz gökyüzünde delice
Yoruluruz, düşeriz, kırılırız boyuna,
Varsayalım ki yenik başlarız bu hayat oyununa.

Ay şimdi son dördün,
Ben yine o katran karası
Gözlerinin dipsiz kuyusundayım.
Ah aşk simsiyah kirpiklerinin
Sarhoşluğundayım.

Yas tutar gönlüm görmeyince seni,
Dinmez ızdırabım,yok bana artık teselli.
Arzuhâlim versem ellerine çırpınarak,
Gülmez ki yüzüme hilâl kaşlı sevgili.

Dalga geçtiğiniz secdeye,
Onun şahane-i sahibi sultanına
Aşkıyla yanıp tutuşup,
Bizler Aliyyül Âlâ dedik.

Bu dünya ölümlüydü,

Gözlerin baktığın o an
Girdi şu kanıma benim.
Kan damladı ah divite
Yazmıyor elim benim.

Eyle aşıkına sen cefa