Tek Başıma Değilmişım Şiiri - Hamiye Gül

İnsan, her acıyı yalnızca kendisi yaşıyormuş gibi, Kendi debdebelerini büyüterek tükenebilir.

Oysa okudukça, aynı yerden geçen İnsanları başka pencerelerden görür.
Bazen onların gözleriyle bakar dünyaya.

Ve bir gün içinden,
Ben tek başıma değilmişim.
Ne çok insan varmış benim gibi…
Diye geçirir.

Belki de bizi birbirimize görünür kılan edebiyattır.
Yaşamdan beslenirken, birbirimizi de gösteren Güvenli bir liman gibidir.

Kimsenin kimseyi suçlamadığı,
Herkesin kendini anlayabildiği,
Birbirini hoş görebildiği bir yer…

Belki de insanın kendini yalnız sanmaktan kurtulduğu ilk penceredir.