Tek Başıma Değilmişim Şiiri - Hamiye Gül

İnsan, her acıyı yalnızca kendisi yaşıyormuş gibi,
Debdebelerini büyüterek tükenebilir.

Oysa okudukça,
Aynı ortak acılardan geçen insanları
Başka pencerelerden görür.
Bazen onların gözleriyle bakar dünyaya.

Ve bir gün içinden,
Ben tek başıma değilmişim.
Ne çok insan varmış benim gibi...
Diye geçirir.

Belki de
Bizi görünür kılan edebiyattır.
Yaşamdan beslenirken,
Birbirimizi de gösteren
Güvenli bir liman gibidir.

Kimsenin kimseyi suçlamadığı,
Herkesin kendini anlayabildiği,
Hoş görebildiği bir yer...

Belki edebiyat, hepimizi
Yalnız sanmaktan kurtulduğu ilk penceredir.