Ne büyük bir sanattır ne ince bir dokunuş,
Însanî akıl ermez, o dürülmüş hür bir kuş,
Zerrecik bir aşk ile tutar bütün evreni,
Arılar yok olursa, ne düz kalır, ne yokuş.
Dostla müzakerede en güzel dili konuş,
Sağ iken çok kırdın hassas kalbimden,
Kurtulmak istedim bet beterinden,
Tabutuma artık nazik davranma,
Kırsanda hissetmem bel kemiğimden.
Gönüllerde çok muhabbet aşkta kabin kurdurur,
Görünmeyen bir asansör alır seni götürür,
Aşkhane de binip inmek sistemde bakım ister,
Aksi takdirde aşıklar kendini yerde bulur.
Tohumken rüzgârın yolcusuydum,
Durunca boşaltın dediler...
İndim...
Acaba neredeyim?
Merhaba!Bir ses, üşümüştüm...
Bâri merhaba diyeyim!
Aşk çölünde divaneyim parçalandım toz oldum,
Sefer ettim âsumana kasırgaya göz oldum,
Özümün özü topraktır bütün cevherler bende,
Gönülden hiç ısınmayan vârıyata köz oldum.
Ah âşığın şarkısıdır, sanmayın ben ağlarım,
Cefâyı aşk edindim, ne öldüm, ne dirildim
Sarılırken bedenim, ardını bilemedim
Kobranın kollarında bakışırken yüz be yüz
Aşkın iğnesi varmış, ilk anda zehirlendim
Sana tutkum nihan'dır,
Gamzende kâkülünde,
Sedası pür cihan'dır,
Aşkın küşâdesinde.
Yüzü gözü bayındır,
Bahar gelse gül açsa canlar uçsa yurdundan,
Sabırsız Samur çıksa mâşukunu arasa,
Ey sevgili bunca ses bunca rengin ardından,
Bekleyen kalbim için çıkmayacak mı yasa.
Yok mudur bunca kuşun içinden bana handan,
Aşktan maksat iklîm ise fırtına koparandır,
Fırtınanın çocukları yağmur ile borandır,
Yar kurmuş mahkemesini yargılar idâm için,
Ak zülfünü sicim eyle yâr boynuma dolandır.
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!