Halit Korkmaz Şiirleri - Şair Halit Korkmaz

Ömür ilerledikçe paraya tamah artar
Serveti çoğaldıkça çok sevinir ahmaklar
Ölümü yaklaşıp da malıyla övüneni
Ucuzundan sal ile altın teneşir paklar

Mâzide aşkına bağlandığım an-
Sinem de yatırdım benimsin dedim!
Gönlümün içinde boşalttığım han;
Sıcak nefesinle ısınsın dedim.

Nöbetteyim daim, ki aşkı vatan-

Bedeninde tam tesettür, ruhunda her şey ayân
Pîrüpak gel bu fakire, destanlarda olmayan
Kuş yuvasında çatı yok hepsi gider cennete
Sen de ay ol, dal denize, sâde anadan üryân

Küçükken kapıyı kilitleyen anahtarı farklı,
Açan anahtarı farklı sanırdım.
Haklıymışım,
Anahtar aynı fakat
Farklı yöne çevrilirmiş

Hayatta yol alırken insan fıtratla yürür,
Malının malı olan hırsla düşer firkat'e,
Şeytanî fikirlerle insan beyinden çürür,
Anlatır 'merdi kıpti' nasıl düşer sirkat'e.

Dünyaya gelişini sorguluyor bakışın,

Anam kan yaş ağlıyordu, hüzünlendim de durdum;
Onu her dem tartaklayıp derde ve hüzne boğan-
Kahrolası babam mıdır deyip yine kudurdum,
Bir sefercik yanılmışım bu sefer katil soğan!

Ey ana bu ne uyku uyan bâdı sabaha,
Secdeber idin daim tevhid için Allaha,
Sebebi canımızsın visâli aşk ile kal,
Ahlâf da efkâr varsa okusun bir fatiha.

Öğle yemeğinden sonra
Yine ara,
Dünkü gibi…
Yine çekil bir kenara,
Kucaklaşsın seslerimiz
Düşürme dîli dara

Araba arızada
onu iten mağrurdur !
Araba çalışırken
onu iten angurdur !

Her şeyin ismi var, her şeyin şekli,
Ayna bir boşlukta geçene bakar,
İçine girmeden her şey âhenkli-
Tanıyıp da keşke diyene kadar.

Ne fendim var, ne kemendim elimde;