Ey gül yanak çoban kız biçare koyup gittin,
Gamzen oku eritti ne iğneyim ne iplik,
Ne bir kılavuz seçtin ne de bir iz belirttin,
Kimsesiz bu âşık'a beklenirdi sahiplik.
Koşturdum aşk yolunda yoruldu bileklerim,
Ben dünyaya kadeh ile şarap ile bakarım,
Kadeh benim gözlüğümdür, şarap ile yıkarım,
Canlıyı ölü görürüm, ölüyü uyuyan dost,
Dostuma içimi döker saatlerce ağlarım.
Koyu dost' sade kahve' bırakmaz ser'de keder,
Fincan, insan kalbini evrende temsil eder,
Üstünde rayıhalar, âhenkler yarışırken,
Altında telve yatar gönüle eşsiz yönder.
Hadi' çık da gel dostum, fer ile şer ezelim,
Evrende zuhur eden varlıklar ve isimler,
Gizli bir kader ile birbirine bağlıdır,
Kayan yıldızlar ile şaşırmayan mevsimler,
Bu muazzam döngüde ezelden sıralıdır.
Özünden belirlenmiş bir desenin içinde,
Ruhumu sorguladım sen de bir ant mı içsen,
Yalnız kalpler çözemez semâlardan geleni,
Teçhizini kuşanıp kalbimde bir gezinsen,
Hep yanında taşırsın bu kutsal merdiveni.
Sevda kuşu çırpar mı bana kanat hususen,
Sakın kibirlenme sonuca bir bak
Şeytanı doğurdu, alevden kaltak
Adem’e sarığı, giydiği donu
Tevâzu içinde üretti toprak
Vücut şehrimi yakan sihirkâr busesini,
Bir alev edâsıyla içime sevk eder ya,
Ruhuma ilaç olan o efsunkâr sesini,
Bir melek sedasıyla fısıldarmı kanarya.
Susuzluktan dudağı çatlamış hasta gibi,
Bilâ ücret bir çırpıda sattığın-
Enkazımı bertaraf etmektesin,
İştiyakla, kazma kürek kazdığın;
Mezarımda âlem eylemektesin.
Köle yapsan alıcısı bulunur,
Karanlığı tarif et dinleyen versin karar
Gündüzden düzene koy, gecede olsun ayar
Körler tarif ederse karanlığı âleme
Görenlerin yerine körler olur bahtiyar
Bir karanlığa göz at bir parlayan ışığa
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!