Gülden Işık Şiirleri - Şair Gülden Işık

Güldüğümle görünür,
Derdi bana saklarım
İnce hesap peşinde,
Ölçüp biçmem aklımı
Söylemişsem düşünür
Söylenmeyenle kalırım

onlar çarıklı ayakla biz, su geçirmez botla
onlar kağnıların ardında biz, kağnıların yolunda
onlar cesaret korkusuyla biz, onların gururuyla
onlar soğan ekmekle biz, üç öğün yemekle
onlar yeni başlangıçlara biz, erken uykulara
onlar sessizlikle biz, alkış konfetiyle

Çokluğumdan azaltma beni
Tuttuğum dalı kırma!
Kendi azlığında çoğalıp
Girme sevdiklerimle arama!
Ördüğún duvarlara
''Sevdiğimden'' diye de kulp takma!

İstanbul,
Kalabalığında yalnız şehir
Saraylarında entrika
Camilerinde hırsız ayaklar
Yokluğu varlığından çok
Göz boyama sahnesinde

Yak şuradan dostum
Benim yerime iki yak
Gözyaşım sende sönsün
Dumanında kalsın efkâr
Dönüp dolaşıp bana dönsün

Sana emanet ettim kardelenlerimi
Kanadı kırık kuş misali direncimi rüzgara saldım
Kalsam, sıla hasreti gönül telimde
Gitsem, yarım kalışlar çoğalıyor

Öyle kalabalıksın ki yalnızlığında

Bu gülüşleri iyi tanırım gülüm
Efelenmeleri de
Yalnızlıktandır rest çekişleri
Boşvermişliği ölüm korkusundan
Kıyıya vurmuşluğudur içi dışında hâlleri
Çaktırmadan acımaktır günlerine

ömür çalıyor karnı genişlere
cepte buruşuk mendil işsizler
gülmüyor yüzleri karanlık dehlizlerin
ekmek kavgasında teslimiyet titrek imzalar
ne olurdu insan geçseydi emrin önüne

Yüzümde izi var güzel yüzünün
Bırakıp gittiğin kader olamaz
Içimde hatrı var tatlı sözünün
Bırakıp gittiğin kader olamaz

Kadın gülerse, güller açtırır yüzde
Kendini döven öfke sakinleşir
Toplanır kalbe batan dikenler
Yara kanamaz

Kadın gülerse, bereketlenir mutfak