Gülden Işık Şiirleri - Şair Gülden Işık

adımlarındayım sahillerinin
her taşın altından çocukluğum çıkar
yıllar değiştirse de izlerini
seni seven yüreğim
ilk göz ağrısıyla bakar.

Zonguldak karası değmiş ruhunun aynasına
Elleriyle duyurmuş kadınlığın sessiz çığlıklarını
Yalnızlığını,dile getirdiği taşlara söyletmiş
Nehir saçlarıyla örmüş inadın renklerini.
En sinsi kandırılmalara kanmış gibi,
Peşinden gitmiş kendi kendinin.

Biz seninle yürüdük mü hiç
Bir orman kalabalıklığında el salladık mı gökyüzüne beraberce
Efkâr çayları demledik mi sevginin ateş sıcaklığında
Dalga seslerine özlem şarkılarımızı katıp ağlaştık mı
Anılara bayram ettirdik mi kapı önlerinde gönlümüzce

iz bırakma derdindeyiz zamanla
yaşamak istemediğimiz yaşanmışlıklar var
kurulan hikayeleri dinlemiyoruz artık
inişlere salıyoruz gönül yorgunluklarını
sol kulağı sağ elle kaşımaktan yollar uzuyor
umursamazlık görmemeye alışmasın diye

Bir gülüşle kurulur yıktığın.
İnsan, bulacağı değeri kendi seçer.
Düşmanın, vurulacağın yeri bilmezken dostun, tam on ikiden vurur.
Sen susarsan kader konuşur.
Yalnızlık, kalabalık içinde de yaşar; kurtulmaya çalışma; onunla yaşamayı öğren.
Düşünce değil, düşündükçe canın acıyorsa; acılarını sev.

Biraz heyecan
Biraz cesaret
Biraz da korku
Yirmi yaşım

Savaşçı

boğaza dizildi mi ki lokmalar
tok karınların sofrasına düşünce
yırtık ayakkabılar
bir ananın kirlenmemiş çığlıkları
yürek dağlarken
sorgulandı mı ki

Bekliyorken kışları hazanlarımda
Değdi ak saçlarıma bir bahar yeli
Derildi al gülleri anılarımda

Ey ömrüm son demimi huzurda bırak

Bekliyorken kışları hazanlarımda
Değdi ak saçlarıma bir bahar yeli
Derildi al gülleri anılarımda

Ey ömrüm son demimi huzurda bırak

geleceksen adam gibi gel!
mermisi tükenmiş tüfeğin
titreyen namlusu gibi
kararsızlığın elinde korku olma!
ummadığın zamanın kiliminde
dokunsa da derdin nakışları