Gülden Işık Şiirleri - Şair Gülden Işık

eli cebinde adımlarla nereye böyle
ağlayanı yok dalgaların deliliğine kanma sakın
kayalarda biten özgürlüklerini kıskanma

yanık mendil kokusuyla sil gözyaşlarını
incir ağacındaki izleri arama

Yoksul karanlığına daldı ruhum
Gecelerden vazgeçmiyor günler
Sözlerin hançer yarası
Kanıyor yüreğimde her kelimesi
Gözlerimde tükeniyor beklemeler

Omuzlarımda yük değil artık zaman
Daha çok heves, boşveriş...
Unuttum kabuk bağlayan yaraları,
Postacının getirdiği o tarifsiz heyecanları,
Geceler boyu süren umutlu _______________rüyaları

Padişah tahtını kaptırmak olmaz
O yüzden her şerri mübah sayarsın
Kırdığın cevize hesap sorulmaz
Günahın arttıkça dine kayarsın

giden günün ardından
gelen hüzündü
yalnızlığıma.
yoksun..
kokunu bıraktığın
odalarımda.

neşe oldum kederlere derildim
yağmur oldum güneşlere serildim
her yanışta sevgilere dirildim
anladım ki derde deva yok imiş

aşk körüyüm ümitlerin narıyım

Yorgunum deyip de kaçma hayattan
Beden yorulsa da gönlünü yorma İnan, her yokuşun bir inişi var
Yeter ki yolunu bilmeze sorma

Soldurma gülünü baharda kalsın
Başladığın işi yarım bırakma

Yorgunum deyip de kaçma hayattan
Beden yorulsa da gönlünü yorma
İnan, her yokuşun bir inişi var
Yeter ki yolunu bilmeze sorma

Soldurma gülünü baharda kalsın

Karanlığın yalnızlığında konuştuk seninle
Kahkahaların çınladığı yerlerde konuştuk
Anlattıklarımı azaltırdın neşesi azsa
Uykularımın dikenli yastığıydın çoğu kez
Vicdanım yüreklendirdiğince senin olurdu.

Boşuna "mış" gibi olmaya çalışma!
olamazsın!
Koşmakla varılmaz iyiliğe
İki öpüş, bir gülüşle
kendini sevdiremezsin!
Kendi değerince olur beklediğin şeyler