Gülden Işık Şiirleri - Şair Gülden Işık

Kimden saklanıyorsun?
Kimden niye kaçıyorsun?
Bir gören var seni,beni,
Bunu bilmiyor musun?

Bu dünya sınavımız,

Savaşan sen.
Yenilen de ben.
Sen kazanmanın gururuyla....
Ben kaybetmenin ezikliğiyle yaşıyorum.
Senin savaşçıların kahpece..
Benimse mertçe vuruşuyor.

içim; dışımdan acı
geçmişim; geleceğime yabancı
yıkıntılarım; gören gözlere sancı
ben razı mıyım?
değilim…değilim be bacı

onlar çarıklı ayakla biz, su geçirmez botla
onlar kağnıların ardında biz, kağnıların yolunda
onlar cesaret korkusuyla biz, onların gururuyla
onlar soğan ekmekle biz, üç öğün yemekle
onlar yeni başlangıçlara biz, erken uykulara
onlar sessizlikle biz, alkış konfetiyle

Çokluğumdan azaltma beni
Tuttuğum dalı kırma!
Kendi azlığında çoğalıp
Girme sevdiklerimle arama!
Ördüğún duvarlara
''Sevdiğimden'' diye de kulp takma!

İstanbul,
Kalabalığında yalnız şehir
Saraylarında entrika
Camilerinde hırsız ayaklar
Yokluğu varlığından çok
Göz boyama sahnesinde

Yak şuradan dostum
Benim yerime iki yak
Gözyaşım sende sönsün
Dumanında kalsın efkâr
Dönüp dolaşıp bana dönsün

Sana emanet ettim kardelenlerimi
Kanadı kırık kuş misali direncimi rüzgara saldım
Kalsam, sıla hasreti gönül telimde
Gitsem, yarım kalışlar çoğalıyor

Öyle kalabalıksın ki yalnızlığında

Bu gülüşleri iyi tanırım gülüm
Efelenmeleri de
Yalnızlıktandır rest çekişleri
Boşvermişliği ölüm korkusundan
Kıyıya vurmuşluğudur içi dışında hâlleri
Çaktırmadan acımaktır günlerine

ömür çalıyor karnı genişlere
cepte buruşuk mendil işsizler
gülmüyor yüzleri karanlık dehlizlerin
ekmek kavgasında teslimiyet titrek imzalar
ne olurdu insan geçseydi emrin önüne