Gönül Kütük Şiirleri - Şair Gönül Kütük

KİMLİKSİZ KADIN

Çakmak kullanmaz kadın, parlatır yüreğinin közlerini,
Sigarayla birlikte yakar hayallerini.

Bir babanın soyadı, bir kocanın şerefi,

Kendine nazenin engin yürek bul
Divane aşığa evrilmek kolay
Yüzünü güldüren dengin yürek bul
Pervane misali çevrilmek kolay

Bahçene en güzel güllerini ek

Mangalda külünüz yok yüreksiz kansızsınız
Gidecek kapınız yok rotasız yönsüzsünüz
Oturacak oda yok çatısız hansızsınız
Doğruyu söyler diye kelamımdan ürktünüz
Şair olurum diye kalemimden korktunuz

Has bahçenin gülünü, ruhumla koklar gibi
Kalbime saplanan o , çiçekli oklar gibi
Bütün günahlarımdan, sevginle aklar gibi
Aşkı dar ağacına, asma kurban olduğum
Ne olursun bir ses ver susma kurban olduğum

Barışmak istersen geriye gelme
Sağına dargındım soluna küstüm
Canından bir parça sakın ha bilme
Senin damarında kanına küstüm

Köşkler mi istedi gönül otağım

Uğruna verdiğim savaşların galibiyetine değmedin sen..
Gök gürültüsünden korkardı şiirlerim.
Çekip mısralarımı ellerimden,
Şimşeklerin arasına attın.
Şiirleri yağmurlara küstürdün sen.!

Neden üzerime geliyorsun?
Gitmek için mi?
Yoksa gitmene alıştırmak için mi bekliyorsun yanıbaşımda?
Ardından dökeceğim gözyaşlarımı,
Ezberden harcamam için mi, birikmesini izliyorsun?

Hiç bir vazgeçiş nedensiz değildir…
Beni sırtımdan vurduğunda,
Atmaya başladı kalbim.
Herkes benim öleceğimi sanarken ,
Göğsümden çıkan hançerdeki kan,
Kuruyan kalbimi sulamıştı.

NÖRÜYON

Bu devirde mekdup yazılmazdı da
Gadasın aldığım ya sen nörüyon
Bıldırdan gittin heç gızılmazdı da
Gadasın aldığım ya sen nörüyon

Narin olsun sözlerin sual meleğim ol sor
Tırnağımdan saçımın tellerini bile yor
Dudaktan buz dökülse fettan bakışların kor
Kirpikler gözlerinde çırpınan kanat mıdır
O gözlerin hüda’nın lütfu mu sanat mıdır