İçimde Bir Şiir Var Şiiri - Gönül Kütük

Yakarak yazasım var,
Gelmişine geçmişine!
Dizeleri damla damla içesim var!
Kağıda kurşun döşeyesim var!

Duyguyu düğmelerim şiire
Kimse açmasın şimdi!
Bu sefer yaş akmasın gözümden
Gözüme sızsın mürekkebim.

İçimde bir şiir var
Öksürünce çıkmayan türden,
Ciğerimi sayfa sayfa çevirsem.

Güneş doydu geceye,
Uyandırın!
Doğsun.
Bu saate kadar batılmaz ki!

İklimler kırgın sanki
Kanlıymış yazla kış
Kardeş olmuş iki bahar.
Kudurmuş saat,
Kitaplık düştü çileye.
Allah verse de,
Silginin intiharını kimse görmese.

Dağlara bir kar yüklenmiş ki
Ayıp olmasa kalkacağı da yok.
Daha yağmur beklemede.
Buzunu çıkardılar,
Davete icabetin de.

Beceremem ben,
Olur olmaz şiirleşmeyi,
Okunmaya bilir.
Şahitte istemem hislerime.

İçime kaçmasaydı bunca şiir,
Ben şiir olsaydım şairin kalemine.

Fizandan mektup var!
Okumam öyle şeyler.
Yırtılan kağıda alerjim var,
Başka bir imha gerek.

Haberci güvercinler
Kapıyı gagalar iki kez,
Zarfı altından sürür.
Açmadan bilirim ben,
Tüm yazılar şiire dönüşmezler.
Kimi karın tokluğuna şükür
Kimi aşkın yokluğuna küfür.

Çıkarın içimden şiiri!
Acelem yok!
Daha gidilmeyecek ne çok yolum var!
Bir çay soğumluk yazılır.
Ayağa kalkar devrilen cümle
Sağ yanımda durur.

Bıraktım kendimi kendi halime.
Beynimin şifresini unuttum
Tüm belleğim kayıp.
İlhamımın penceresi kapalı.
Kuşları geri götürün,
Ağacım müsait değil.
Elektrik telleri boşken,
Burda ötmesinler!

Çıkarın beni bu şiirin içinden!
Özgürdüm hani?
Barut kokuyor kalem!
Yazmaya korkutmayın beni!