Gönül Kütük Şiirleri - Şair Gönül Kütük

Ben ölünce şair olurum.
Ölü şairler daha uzun yaşarlar.
Diriler dinlenir, ölüler okunur.
Tek bir kelimeme bile tahammülü olmayanlar,

Ben Sana Sormam Seni Severken

Ben sana sormam seni severken,
dualarım alevlerle yükselirken semaya,
koyarım aşkımı gönül keseme,
çöllerde gezinen mecnuna dönerim.

Bilirdim sana gel demeyi
Ama bilirdim de gelmeyeceğini.
Yormadım kendimi.

Bir kurak sevda geçti yamacımdan.
Aldı başını gitti.

Biliyorum gelmeyeceksin..
Sensizliğe alışmamı bekleyip,
Hayatına kaldığın yerden, devam edeceksin.

Ne bir süre verdin, dönmeye dair, nede bir umut..
Yokluğunun kuytusuna zincirleyip sevgimi,

Ben her gece saat o’nla uyur,
Her sabah saat o’nla başlardım hayata.
Sevdası güneş gibi vururdu yüzüme.

Bir baktı gözlerime;
Dünyada yaşadığım ilk gün sandım.
Daha öncesi bu an'a ihanetti..

Bir baktı gözlerime;
Damarlarımda karıncalar gezerken,

Bir düş gördüm..
Kulaklarımda ince bir kanat sesi.
Papatyalara kur yapan bir bal arısıyla göz göze geldim..
Üzerimden geçen Turnaların gölgesi kalbimi örtüyordu sessizce..
Ağaçların kovuğuna kozalanan,
Henüz doğmamış sevdalarım vardı..

Bir tek sanaydı zayıflığım..
Doğayla bile savaş verdim,
Önce gözyaşım yağmurla çarpıştı,
Sonra çığlığım fırtınayla çakıştı.
Rüzgarın ıslığa nefesi yetmedi.
Kar saçlarımın rengini alsa da,

Cefanı bağrıma yâr diye sardım
Sanırsın kalbimden atmış gibiyim
Kimseler kalmazken yanında vardım
Sanırsın yanımdan itmiş gibiyim

Sevdaya gönlümü doyuramadım

Bu gece gidiyorum senden..
Gelirken çiçekler açan yollar,
Giderken toz duman oluyor..

Bazı pişmanlıklar;
Tabelaya bakmadan girip,