Gönül Kütük Şiirleri - Şair Gönül Kütük

Ben her gece saat o’nla uyur,
Her sabah saat o’nla başlardım hayata.
Sevdası güneş gibi vururdu yüzüme.

Bir baktı gözlerime;
Dünyada yaşadığım ilk gün sandım.
Daha öncesi bu an'a ihanetti..

Bir baktı gözlerime;
Damarlarımda karıncalar gezerken,

Bir düş gördüm..
Kulaklarımda ince bir kanat sesi.
Papatyalara kur yapan bir bal arısıyla göz göze geldim..
Üzerimden geçen Turnaların gölgesi kalbimi örtüyordu sessizce..
Ağaçların kovuğuna kozalanan,
Henüz doğmamış sevdalarım vardı..

Bir tek sanaydı zayıflığım..
Doğayla bile savaş verdim,
Önce gözyaşım yağmurla çarpıştı,
Sonra çığlığım fırtınayla çakıştı.
Rüzgarın ıslığa nefesi yetmedi.
Kar saçlarımın rengini alsa da,

Cefanı bağrıma yâr diye sardım
Sanırsın kalbimden atmış gibiyim
Kimseler kalmazken yanında vardım
Sanırsın yanımdan itmiş gibiyim

Sevdaya gönlümü doyuramadım

Bu gece gidiyorum senden..
Gelirken çiçekler açan yollar,
Giderken toz duman oluyor..

Bazı pişmanlıklar;
Tabelaya bakmadan girip,

Yalvarman boşuna, vermem elimi,
Sevmekten bıktığın, teni çıkardım.
Senin için dua, eden dilimi,
Daldığım rüyadan, seni çıkardım!

Başkasına kıymet, bana meziyet,

Topraktan yaratıldı ilk insan, ilk kabile
Habil'e verilenler, verilmedi Kabil'e
Yasak meyveyi koyup, altın yaldız kab ile
Ademoğlu önüne ser desem sermez misin?

Yakmayan kor ateşler dönse Dicle Fırat'a

Süzülüp petekten damağa düşen
Sevdalı çiçekte balın olamam
Aşısı tutamaz küstüyse gülşen
Kökleri çürümüş dalın olamam

Gamsızlar anlamaz gönül dilinden

Seni sevmek için ben benden geçtim
Yüreğim kurudu çöl deme bana
Sevgi diye verdin zehrini içtim
Öldürdün bir daha öl deme bana