İşte varlığın altın şafağı söker,
yeni başlangıçların dizinde
uyur bebekler, çok bilinmeyenli
hayatın penceresinde, aşk
seyreder, katılsan yangın,
uzak dursan diri an elden
Suretler çoğaldıkça anlamlı olan hayat,
bir yüzün çarpmasıyla kendi olur, tüm
varlığın en dibine dokunur. O güllerin
açıldığı yüz, bir karanlık varoluşa bakar
eğilip, zaman zaman. Görünmeyen
girdabın içinde kanaat olan alan, unut,
Tatlı esintilerle eriyen can, hayata akan
yanlışla yükselen, bütün dokularda kabul
edilmiş, güzel olana eğilirken, ürken.
Duyular şöleni ve giz perdesi, görünmeyen
ama, bilinen güç evreni. Suskunluğu ateşleyen
Yeterince ölüm açar, coşkun yaşamın kapısını,
geri kalan çürük meyvelerdir ancak. Yaşam
gibiyi oynar gider, sanki uykuda.
Daha bilinç, daha acı, toplar zaman dışı filizleri
koyu gölgenin sindiği alanlardan. Olgunlaşır meyve
ve kopar düşer de. Ama, bilinki artık ayak altında
Yok sohbetinde döner değirmen,
kimse kimseden bir şey anlamaz,
ben bilirim diyen. Herkesin kendine
göre anladığı dünyada, birlik, beraberlik
yanılsama, dilimizden düşmeyen.
Zengin söyleşimiz köken bulur, yok
Neşeyi yükselten rüzgar, ancak senden eser,
çalkantıyla dışarda kalan, kendinden bezer.
Bir zihin davası avucunda açan seher,
dalgınlık kervanları yolda kaybolmuş.
Kendilik kapılarından dönen, evin yolunu
bulmuş.
Cisimde yaratılmış hayatla meşgul,
kendine kavuşursun iyice yoksul.
Önce sonra tükenmiş, birliğe kanmışsın
iyice yoksun.
Uzayan kelamın anlamı yoksul,
Estetik bir arzunun kırılgan çatlaklarından
sızmaktır yaşam, uykuların dağılırken
uçuşan baharlara, kendinle tanışıp,
öpmek korları, gülümsemek sonra,
alnın buluşurken yalın kuşlarla,
uzaklaşmak ufukların kaybolduğu
Eminim, övülensin, doyumsuz gözlerin
aralığından baktıkça bana, susmuş,
ağlayanım, sana doğru yol aldıkça,
getir ürperen tınıları, bir rüzgar akıntısında,
dener kalabalık, duyulmamış ezgileri,
hiç başarılmamış, farklı zaman duvarlarında,
Edindiğimiz yasa,
yalanla beslendi.
Kim nereden bilecekti,
gerçek görünmezdi.
Sustu kimliğimiz,
yeni çok eskidendi.




-
İlhan Ozascılar
-
İlhan Ozascılar
Tüm YorumlarDaha insancıl, merhamet, öykünme, takdir, tevazu, sevgi temelli seslenişleriniz samatya' da kemale erme yolunu işaret ediyor, azizim.
Duyguların gerçeklerle karşılaşması, tokat gibi çarpan acıtmalar,sert toslamalar, ifadelerin acımasızlığı, edilenlerin başa getirdikleri, soğukda olsa yaşamanın çekiciliğini vurguladığınız ilk eserinizi kutlarım, bu uslubunuz artık sahne oyunu yazılması gerektiğini çağrıştırıyor.
Daha insancıl, ...