Gökhan Oflazoğlu Şiirleri - Şair Gökhan ...

Uzak sebeplerle, birden kanım kıpırdar,
gün başlar, akışa dahil olurum. Tarihim,
kendini sorgular, yeni bir yol bulurum.
Bakarım ki sebebim havayı, tozu taşır,
zaman, vasfına böyle bakışır, sen
kendini benle düşün, tekrar et biteviye,

Bir nehir akar, hiç kimse diyarlarında,
dallarından kopmuşların sürüklendiği,
orda vardın, tam olana, sordu sana,
başka ne daha.

Yeter dedin, memnunum bu yalın

İşte dörtyol ağzı
artık geldiğin.
Seçeceğin; yazgın
olsa da sen aldırma.
Belki çok kırıldın
ya da umarsızsın.

Algı kasırgalarında ziyan olmuş hücrelerin,
tek tek bayrak kaldırır, bu yangın zaman dışı.
Pişman ve yalnız yuvasına döner. Yeni bir
çığlık el verse başka boyutları da görsek.
Burda sıkışıp kaldık artık kendimize dönsek.
Masal dinleyen çocuklar gibi hayretle, şaşırıp, gülsek.

Bir uzak benimsemenin, tekinsiz yakınlığında,
günler saklı kalmış, o yüzden ustalaştın,
duyarsız tepkimenin kuşattığı horgörü,
çevrelerken gizil gülüşlerinin çiçek açtığı
kayıp bahçeleri, kendi ekinin hasadını
yaparken ansızın katılan bir ses gibi,

Gene de keyifliydi hayat,
bilinçle bezenmiş çekilmenin,
güç ile belirginleşen damarları,
altetmenin kıvancıyla serin.
Sürükler götürür hazzın
görkemine, zihin görünür olur,

Gücünün devasalığından emin,
hiçbirşey sarsamaz, sağlamdır
zemin, herşeye izin vardır, kendini
eleştirir, aynı kalıp, zamana zemin,
kuramadığın tahammül, eksikliğin,
zihinde güçlü olsan, daha geniş

Sevildikçe çoğalan kadınlar,
taş üstüne taş koyarlar. Hiç
olmadık zamanlardan özveri
sağarlar. Ruhun gereği yapılsa,
beğeniye ilgi katılsa, kendini
inşa eder, bütün pencerelerden

Biz bu karanlık kuyudan
hiç çıkamayacağız, zihin.
Üstümüz örtülmüş,
kıpırdansak batıyoruz, algı.
Bu oyun acı, gene de seyirlik.
En kötüsünde bile susmayacağız.

O güzeller güzeli, davetiye göndermiş.
Bu gece dans var, sen de gelseydin diye.
Hayır demek mümkün mü, eğlenmek
benim de hakkım. Yalnız yeri belli değil.
Adresini vermemiş.