Gökhan Oflazoğlu Şiirleri - Şair Gökhan ...

Bakın kural çoktan dağıldı, hiç anlamadığın
ayakta duramaz, dahası, sağa sola saçtığın
kural olup boynuna dolanırdı.

Bu gökyüzünde sayılar cümle kurar, kuralın
tekrar toplanıp, seni anlatır, artık dağıttıklarına

Belki de biter hayat kargaşa durunca,
mukavemet hayal olunca.
Gerilim de açar devingen güller,
renk renk yeşillenir dallar,
zengin kokular salar.

Sonsuz imkanlar denizinde kendini açan,
gün be gün farklılaşır devran, aynı kalıp
özünde, daha nice salınımlarda akıl boğan,
sıçrama burdan, o imkanlar ki nihayetsiz,
insanı destan yapar, ne anlatsan kifayetsiz.
Daha önümüze neler çıkar, bir bir açılılp

Bugün cumartesi yarın pazar,
ben kendi çevrenimde dönenir
dururum. İçimden geçenleri
söylesem gecenin çarmıhında
vurulurum. Kimse zaten dinlemez,
boşuna avunurum. Bir yalan bir

Bir küçük kuşa yazıldım, öyküsü anlatılmaz,
uçup gitti elimden, artık burda durulmaz.
Kayıp düşüyorum yardan, sonrası sorulmaz,
birikmişe tamam, bırakıp kurtulunmaz.
Kuş gene şaşkın açıklarda, dönse, saklı
bedenlerden, bir dokunuşla, uçmuş.

Ben ona hiç küsmedim,
umudumu kesmedim,
gelen günü reddetmedim,
önümdeki yeter bana.

Güldü uzun uzun

Deha zavallı bir haykırış,
insanlar zaman denizinin
çöpleri; savrulur açıklanmamış.
Kader diye burkulur.

Ya bilseydik her şeyi.

Olmaması gereken olmuşsa, olacağın içinden
geçerek bana gelmiş, hep öyle yaşamışsak,
yok sayan, egemen dallardan sarkan yemişler
önümüzde kalmış, gene aç yaşarız çoğu zaman.
Ya ben benim üzerime inşa edenden muaf, dalıp
giden açıklığın solmuş ezgileriyle sarmaş dolaş,

Yoksunluğun hükmünden doğdun madem,
yıkar geçersin, bir şimdinin eziyetiyle elzem.
Bırak gitsin bütün geçmişi, ökseye tutulmuş
bir garip kuş isen, vur kendini yollara, dağların
ardında çıkmaz patikalara istersen, bu yolculuk
hep başka olurdu umduğundan. Yaşamın giziyle

Dikelip seyrettiğim zaman, nerden
geliyorsun hiçbir şey anlamam,
başımda bir kuş tufanı, cok fazla
ses, duyulmayan. Uçurumdan,
bakan, neye yaslansam.