Aşk, insanın
kendi volkanında
sörf yapmasıdır.
Volkan söner de
dağ kar tutarsa
Asmadan bir darağacında,
ilmiği boynunda
bahtı kara üzümler…
Daha tadını alamadan toy şerbetin,
dalından koparılıp
Kula kulluk ederim
İşim bu benim
Sahnede olan bedenim
Sadece kuklalık ederim.
Kraldan çok kralcıyım
Sussun gözlerin,
konuşmasın öyle.
Dilinden dökülemeyen sözlerin,
Gözlerinden akmasın böyle.
Kördüğüm oldu bağımız.
Vedası olmaz bazı ayrılıkların,
töreni, merasimi, avuntusu olmaz,
güneşi nazlıdır doğmaz,
bazı ayrılıkların sabahı olmaz.
Bolca hasreti vardır bazı ayrılıkların,
Ölümle yaşam arasında ölmesi gerekti,
babamla yaşayamadıklarım...
Yarası ağır geldi ona,
yaşayamadı.
anam bağır verdi bana,
yaşadım.
Zehri suyla incelttiler, kurşun ettiler,
Zalimi sözle incittiler, "iyi" ettiler!
Düşmanı vurup vurup, niye affettiler?
Bağışlamakla kansızlık biter mi zannettiler?
Ben güller diktim
bahçelere, nicelere...
Meğer gülden un olmazmış!
Boşa döner mi değirmen?
Meğer benden rençper olmazmış!
Senin bu vurdum duymazlığın
Aymazlığın, gözü doymazlığın
Eli yüzü yunmazlığın
Kim bilir ne buldum sende
Benim bu uslanmazlığım...
Sözümona hırsız değilsin.
Ama çok kara çaldın.
Hani kimsenin bir şeyini istemezsin.
Ne diye ahımı aldın.
Bitsin dedin bitsin işittin.




Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!