Henüz bir hayat kazanamadı...
Barış içinde daldığım uykudan,
yarım bir biçimde uyandım.
Ayıldığım yerde bıraktıklarıma darıldım.
Bir yarım öldü, diğer yarımla ağır yaralıyım.
Yeryüzüm alt üst oldu,
Ağır yollarda
Adressiz kaldım.
Tüneller açtım ruhumda
Manzarasız kaldım.
İlerledikçe uzaklaşıyor ışığım,
Yağmur mu sığındı
yarıkların kuytusuna,
yoksa kökler mi hatırladı
ağaç olmayı?
Bulutun tavrından,
Yirmi yıl oldu ağlamayalı.
Güneş gözlerini kıstı.
Temmuz griye çaldı.
Faytonlar hatırlar;
sarı sıcak yazlar vardı.
Varlığın yokluğuna gebe,
günü geldiğinde
sensizliği doğuracak.
Yokluğun kucağımda
bir bebek gibi
ağlayıp duracak.
Gam yükünü salsın kervanlar.
Ağlayanlar gülsün, kavuşsun sevdalılar.
Meğer ne zormuş ayrılıklar.
Zamanı geldi gülmeli gamzeli yanaklar.
Eller açıldı semaya, kabul olmalı bu dualar.
Göğe mavilik vermiş gözlerin
denizleri kıskandırmış.
Bulutlara beyazlık vermiş ak göğsün
gelinleri utandırmış.
Ne yiğitler uğrunda
gece gündüz savaşırken
Çare bulamadım haykırdım
gidişinin kalışımda,
gözlerimi kapadım bakamadım,
gidişinle kal istemedim aklımda.
Bizden seni çıkardın,
Yazık ettim
yıllarımıza ya
yanarım ona yanarım.
Ne taraflardasın
söyle bir duyayım.
Biraz da
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!