Ben karanlıkta göremem.
Soğukta yaşayamam.
Vahşi hayatta, hayatta kalamam.
Her ateş yakar beni.
Derin sularda boğulurum.
Gözler sabırdan ağlamaz sanırlar.
Bilmezler ki kehribar yüreklenmiş.
Gözden düşmekten çekinen damlalar
Gönül salında küreğe geçermiş.
Elin voltasında zamanı yuvarlar,
Bir serçe kondu boş bir banka,
denize karşı durdu, yorulmuştu.
Sevgilisi geldi yanına,
koklaştılar, öpüştüler, ötüştüler,
bir kedi pençesiyle
kanadılar, uçamadılar, öldüler.
Seni özlemekten aldım cesaretimi.
Uyumak istedim önce.
Sonrasında da biraz uçmak...
Sarıp sarmaladım düşlerini,
koynumda bulunan sevmeler,
yakında dönüştürür beni.
Kardan daha beyazdır
sevdanın rengi.
Sevmek de iki rengin
ortak bir eylemi.
Tüm insanlığın
Çocuktum, boyumdan büyüktü yüküm,
bir boya sandığı sırtımda,
çarşıyı ilk kez gördüm.
Dost başa düşman ayağa bakarmış,
ben ayakların arasında
ekmeğimi kazanıp bölüştüm.
Bilmem kaç evlilik yıl dönümü sonunda;
benim unutamadığım
beni unuttuysa...
Ya da beter bir kuşku:
onun da unutamadığı bir başkasıysa...
Ne hayalleri, nasıl da hevesli
istedim, bekledim, önemsedim.
Ne düşleri, nasıl da niyetli
diledim, dualadım, gözledim.
Dedim ki sevmeli;
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!