Ne hayalleri, nasıl da hevesli
istedim, bekledim, önemsedim.
Ne düşleri, nasıl da niyetli
diledim, dualadım, gözledim.
Dedim ki sevmeli;
Çok bekledim seni
zaman gözümde büyüdü.
Yazlar geçti, kışlar geçti
mevsimler elimde çürüdü.
Çok özledim seni
Ben senden
uzağa gidemem.
Bacaklarım tutmaz.
Bilirim sen de;
"gitme kal" demezsin,
yüzün olmaz.
İnsan bu ya
Damlaya damlaya yok olur.
Gündüz yaşadıklarından
Gece kahrolur.
İnsan bu ya
Delikanlı yetişti yaşına,
epeyce mezun oldu!
Zorunlu ya da gönüllü
taşımalı ya da yatılı
okullar okudu,
Güneş kuruldu
cam köşeye,
papatyalar başladı
arıları emzirmeye.
Yarasalar indi
Gemiler yakılır
Rıhtımında sevdanın
Korsanlık biter
Noksanlık tamamlanır.
Susuzluk biter
İlaç gibisin
nerem ağrısa,
nerem ağır gelse
orama iyi gelirsin.
Bu aralar yine sızılardayım.
Vücudum ağırlaşıyor.
Doğrularım ilaç olamazken yaralarıma,
yalanların koşa koşa yetişti imdadıma,
günahlarımı astın duvarlarıma,
hem kandırdın hem alay ettin duygularımla.
Bir üfleyip bir tuz bastın yaralarıma,
Düne kadar
bir çırpıda söylediğim adın
bugün dilimde hecelerine ayrılıyor.
Yine de her kapımı
açar bir selamın
ama kalbimde hüküm süren




Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!