Dünya dar gelirdi bana
ayaklarımı yerden kestin.
Ne varsa hayatıma kabus gibi çöken
hepsini bıçak gibi kestin.
Kara bulutlar
Yedi kere aşmışım tepeleri,
bin yılın eskisinde eskimemiş,
asrın yenisinde gerilemişim.
Kilisemde doymuş,
camiimde uyanmışım,
Zaman akıp gidiyor,
hayatın koynunda.
Koşan kaçamıyor,
duran yakalayamıyor,
herkes hevesinin noksanında.
Her ev bir keder
ayrılık düştüyse eğer.
Ateş düştüğü yeri yakar,
yangını ayrı, enkazı ayrı beter.
Her ev bir afet,
Nerelerdesin, kimlerlesin?
Neşede misin, kederli misin?
Yine sayısız soruma,
Cevap bile olamıyor belirsizliğin.
Yine yanım yörem boş kaldı,
Saçımdaki aklar
Hepsi senin cezan
Şimdi beni kim aklar?
Nereden baksan hüsran
Neresinden baksan hüsran.
Kayıplara mı karıştın,
ayıplara mı bulaştın,
kim bilir nelere alıştın?
Sorarım ama cevabım yok.
Aç mısın tok musun,
Sigaramın sırrında
puslu gerçekler,
imtihan eder
nefesimi ve nefsimi.
Dilimde zihnimin acı hınzırlığı,
Ben yarda kayboldum.
Kendimden kovuldum.
Kalbimden vuruldum.
Ben kavgadan yoruldum.
Kaç zamandır zamansızım.
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!